ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ


ਘਰੇਲੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਛੂਤਕਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਸੂਖਮ ਜੀਵ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪੰਛੀਆਂ, ਥਣਧਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹਨ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਮੁਰਗੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੋਲਟਰੀ. ਇਸੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਕਬੂਤਰ ਖਤਰਨਾਕ ਹਨ. ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚਿਕਨ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਣੇ ਕੱ Flyingਣ ਲਈ, ਉਹ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਪੀੜਤ ਹਨ. ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਮੁਰਗੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਕੀ ਰੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਇਹ ਜਾਣਨ ਲਈ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਕਿਸ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਚਿਕਨ ਰੋਗਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ .ੰਗ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਚਿਕਨ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ: ਦੁਖਦਾਈ ਸੱਟਾਂ ਤੋਂ ਲਾਗਾਂ ਤੱਕ. ਫਰਕ ਸਿਰਫ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਡੇ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਸਿੰਡਰੋਮ ਵੇਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ. ਕਬੂਤਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੈਰ-ਵਿਵਹਾਰਕ ਅੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ 2 ਅੰਡੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਫਿਰ ਉਹ ਬੈਠਣ ਲਈ ਬੈਠਣ ਲਈ.

ਕਿਉਂਕਿ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਵੀ ਮੁਰਗਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਬਿਮਾਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਪਰ ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਮੁਰਗੀ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਕਬੂਤਰ ਪੱਤਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਹੱਤਤਾ ਗੁਆ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ.

ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਲਾਈਵ ਭਾਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕਬੂਤਰ ਲਈ ਦਵਾਈ ਦੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਕਬੂਤਰ ਵਿਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੱਛਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਮੁਰਗੀ, ਇੱਕ ਉਦਾਸ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਨਿਘਾਰ ਦਾ ਚੂਰਾ ਹੈ.

ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਬੂਤਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਕੀੜੇ;
  • ਬਾਹਰੀ ਪਰਜੀਵੀ;
  • ਫੰਗਲ ਰੋਗ.

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਕਸਰ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੀੜ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਇਲਾਜ

ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਪਰਜੀਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਐਂਟੀਿਹਸਟਾਮਾਈਨਜ਼ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਫਲੀਅ ਦਵਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿ ਬੱਗਾਂ ਅਤੇ ਟਿੱਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਕਰਨੀ ਪਏਗੀ.

ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਕਬੂਤਰਾਂ ਤੇ, ਫੰਜਾਈ ਅਕਸਰ ਸਰਗਰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚ-ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਪੂਰੀ ਫੀਡ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ.

ਪਰਜੀਵੀ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਬੂਤਰ ਵੀ ਵਾਇਰਸ, ਬੈਕਟਰੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਆ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਗਾਂ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ:

  • ਸਾਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ;
  • coccidiosis;
  • ਚੇਚਕ;
  • ਚੰਬਲ;
  • ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਬਰਸੀਟਿਸ;
  • ਨਿcastਕੈਸਲ ਬਿਮਾਰੀ;
  • ਟ੍ਰਿਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ;
  • ਕੈਨਡੀਡੀਆਸਿਸ;
  • ਟੀ.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਘਰ ਵਿਚ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਝੁੰਡ ਖਰੀਦਣਾ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਸਾਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ

ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਕ ਏਜੰਟ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਸੈਲਮੋਨੇਲਾ ਹੈ. ਇਹ ਦੂਸ਼ਿਤ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਨਾਲ ਹੀ, ਇਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਬੂਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਸੰਪਰਕ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਬੀਮਾਰ ਕਬੂਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਲਾਗ ਵਾਲੇ ਅੰਡੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮਿਆਦ 1-3 ਦਿਨ ਹੈ. ਨੌਜਵਾਨ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਰਾਹ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:

  • ਤੀਬਰ: ਕਮਜ਼ੋਰੀ; ਸੁਸਤੀ ਦਸਤ; ਸੇਰਸ-ਪਿulentਰੁਅਲ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ; ਫੀਡ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ; ਦੌਰੇ ਨਾਲ ਦੌਰੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਕਬੂਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਿਰ ਬੇਤਰਤੀਬ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਗ ਤੈਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੌਤ ਦਰ 70% ਤੋਂ ਵੱਧ;
  • subacute: ਰਿਨਾਈਟਸ; ਦਸਤ; ਸੇਰਸ-ਪਿulentਰੁਅਲ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ; ਜੋਡ਼ ਦੀ ਸੋਜਸ਼;
  • ਪੁਰਾਣੀ: ਦਸਤ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇਰੀ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕੋਰਸ ਦੀ ਕਿਸਮ ਉਸ ਉਮਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗੀ ਜਿਸ' ਤੇ ਕਬੂਤਰ ਬੀਮਾਰ ਹੋਇਆ: 20 ਦਿਨ ਤੱਕ - ਤੀਬਰ, 20-60 / 90 (ਕਈ ਵਾਰ ਬਾਲਗ ਪੰਛੀ) - ਸਬਕਯੂਟ, 90 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ - ਦੀਰਘ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਇਕ ਕਬੂਤਰ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਸਾਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ ਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.

ਸਾਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਬ੍ਰੌਡ-ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਪੈਰਲਲ ਵਿਚ, ਇਮਿosਨੋਸਟਿਮੂਲੈਂਟਸ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਕੋਕਸੀਡੀਓਸਿਸ

ਹਮਲਾਵਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਕੋਕਸੀਡੀਓਸਿਸ / ਈਮੇਰੀਓਸਿਸ ਕੋਕੋਸੀਡੀਆ ਸਬਕਲਾਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇਕ ਯੂਨੀਸੈਲਿularਲਰ ਪਰਜੀਵੀ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਅਮੇਰੀਆ ਅਕਸਰ ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜਵਾਨ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੋਕਸੀਡੀਓਸਿਸ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅੰਤੜੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰਜੀਵੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਜਰਾਸੀਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਕਸੀਡੀਓਸਿਸ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਸੰਬੰਧੀ ਇਕ ਕੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਈਮੇਰੀਓਸਿਸ ਪ੍ਰਤੀ ਛੋਟ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਲਾਗ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡੋਵਕੋਟ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਬੇਕਾਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਕ ਏਜੰਟ ਚੂਹੇ, ਜੰਗਲੀ ਪੰਛੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾਲਕ ਖੁਦ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਜੁੱਤੇ ਲੈ ਕੇ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਨਮੀ ਕੋਕੋਸੀਡੀਓਸਿਸ ਦੇ ਫੈਲਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਜੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਲੱਛਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਕੀਸੀਡੀਓਸਿਸ ਦਾ ਗੰਭੀਰ ਕੋਰਸ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ 100% ਤੱਕ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੌਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਧੀ 3-5 ਦਿਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਕਲੀਨਿਕਲ ਚਿੰਨ੍ਹ:

  • ਜ਼ੁਲਮ;
  • ਭੁੱਖ ਦੀ ਘਾਟ;
  • ਪਿਆਸ;
  • ਬਾਹਰੀ ਉਤੇਜਕ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ਘਾਟ.

ਕਬੂਤਰਾਂ ਦਾ ਪਲੱਸਾ ਭੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਪਹਿਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੌਤ 2-4 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਕੋਕੋਸੀਡੀਓਸਿਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਈਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਬੂਤਰ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਕੋਕੀਡਿਓਸਟੈਟਿਕਸ ਨਾਲ ਸੋਲਡ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ. ਈਮੇਰੀਓਸਿਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਲਾਈਵ ਟੀਕਾ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟੀਕੇ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਇਸ ਤੱਥ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਕਿ ਪਰਜੀਵੀ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਮਾਤਰਾ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗੀ. ਟੀਕੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਮੁਰਗੀ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਹੈ. ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਚੇਚਕ

ਥਣਧਾਰੀ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀ. ਪਰ ਵਾਇਰਸ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਲਈ ਖਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਚੇਚਕ ਦੇ ਵਾਇਰਸ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਾਰੇ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਲੱਛਣ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹਨ: ਮੁਰਗੀ, ਕਬੂਤਰ, ਕੈਨਰੀਆਂ.

ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮਿਆਦ 1-3 ਹਫ਼ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ. ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ 4 ਰੂਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:

  • ਡਿਫਥੀਰੋਇਡ;
  • ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ
  • ਕੈਟਾਰਹਾਲ;
  • ਮਿਸ਼ਰਤ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਰੂਪ ਦੇ ਲੱਛਣ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੇ ਹਨ. ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਰੂਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ.

ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਚੁੰਝ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਲਕਾਂ ਤੇ ਪੱਕਮਾਰਕ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਡਿਫਥੀਰੋਇਡ ਦੇ ਨਾਲ, ਫਿਲਮਾਂ ਨਾਸੋਫੈਰਨਿਕਸ ਦੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ 'ਤੇ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ. ਫਿਲਮਾਂ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀ ਘਰਘਰਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਚੁੰਝ ਫੇਫੜਿਆਂ ਤਕ ਹਵਾ ਦੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਲਈ ਖੁੱਲੀ ਹੈ.

ਕੈਟਾਰਹਲ ਫਾਰਮ ਨੂੰ ਸਾਈਨਸਾਈਟਿਸ, ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ ਅਤੇ ਰਿਨਾਈਟਸ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਮਿਸ਼ਰਤ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਪੋਕਮਾਰਕਸ ਅਤੇ ਓਰਲ ਮਾਇਕੋਸਾ' ਤੇ ਡਿਫਥੀਰੋਇਡ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ. ਚੇਚਕ ਦੀ ਮੌਤ ਦਰ 15 ਤੋਂ 60% ਤੱਕ ਹੈ. ਬਰਾਮਦ ਹੋਏ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੇ ਭੱਜਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.

ਵਾਇਰਸ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਲ ਇਲਾਜ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਕਬੂਤਰਾਂ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਵੀ. ਅਖੌਤੀ "ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ" ਦਵਾਈਆਂ ਸਿਰਫ ਇਮਿ .ਨ ਪ੍ਰੇਰਕ ਹਨ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਲਈ, ਚੇਚਕ ਦਾ ਸਿਰਫ ਲੱਛਣ ਇਲਾਜ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਖੁਰਾਕ ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸੈਕੰਡਰੀ ਲਾਗ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਰੋਗਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਫੀਡ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਤ ਚੇਚਕ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਓਰਨੀਥੋਸਿਸ

ਕਲੇਮੀਡੀਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ. ਨਾ ਸਿਰਫ ਕਬੂਤਰਾਂ ਲਈ, ਬਲਕਿ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ. ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਵਧੀ 6-17 ਦਿਨ ਹੈ. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਵਿਚ ਚੰਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀ 2 ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਤੀਬਰ ਅਤੇ ਅਟੈਪੀਕਲ. ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਅਟੈਪੀਕਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਫੇਫੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਚੰਬਲ ਦੇ ਲੱਛਣ:

  • ਦਰਸ਼ਣ ਦੀ ਵਿਗੜ;
  • ਅੱਖ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਰਿੰਗ ਦੀ ਦਿੱਖ;
  • ਅੱਖ 'ਤੇ ਬਲਗਮ ਦੀ ਦਿੱਖ;
  • ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਲਗਮ ਨੂੰ ਪਿਉ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
  • ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਖੰਭ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ;
  • ਭੁੱਖ ਘੱਟ;
  • ਥਕਾਵਟ;
  • ਬੇਰੁੱਖੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ;
  • ਜੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੰਭੀਰ ਖੰਘ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ;
  • ਸਾਹ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
  • ਦਸਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ;
  • ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਕੇਂਦਰੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਕਬੂਤਰ ਵਿਚ ਅਧਰੰਗ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਨਾਲ ਚੰਬਲ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰੋ. ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਇਲਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਪਾਇਸਟੀਕੋਸਿਸ ਮੁ earlyਲੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੇਰ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਘੱਟ ਹੈ.

ਗੰਬਰੋ

"ਵਿਦੇਸ਼ੀ" ਗੁਮਬੋਰੋ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਨਾਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਮੁਰਗੀ ਦੇ ਛੂਤਕਾਰੀ ਬਰਸਾਈਟਿਸ;
  • ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਛੂਤ ਵਾਲੇ ਨੈਫਰੋਸਿਸ;
  • ਬਰਡ ਨੈਫਰੋਸਿਸ-ਨੇਫ੍ਰਾਈਟਿਸ ਸਿੰਡਰੋਮ;
  • ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਬਰਸੀਟਿਸ;
  • ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਬਰਸਲ ਬਿਮਾਰੀ;
  • ਆਈ.ਬੀ.ਬੀ.

ਮੁਰਗੀ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਹਨ. ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰ 2 ਹਫਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਮੁਰਗੀ ਤੋਂ ਕਬੂਤਰਾਂ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ.

ਆਈ ਬੀ ਡੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸੋਜਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ:

  • ਫੈਕਟਰੀ ਬੈਗ;
  • ਜੋੜ;
  • ਅੰਤੜੀਆਂ.

ਬਿਮਾਰੀ ਗੁਰਦੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਪੰਛੀ ਦਸਤ ਅਤੇ ਇੰਟਰਾਮਸਕੂਲਰ ਹੇਮਰੇਜ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੇ ਕਬੂਤਰ 8-10 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਗੈਰ-ਬਿਮਾਰ ਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਪਛੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਆਰ ਐਨ ਏ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਾਇਰਸ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ ਥਲੱਗ. ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਦੇਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਵਾਇਰਸ ਵੀ ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਐਡੀਮਾ ਅਤੇ ਨੈਕਰੋਸਿਸ ਦੇ ਫੋਸੀ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਬਿਮਾਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਧੀ 36-48 ਘੰਟੇ ਹੈ. ਕੋਰਸ ਤਿੱਖਾ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਕੋਰਸ ਵਿਚ, ਵਾਇਰਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ 100% ਆਬਾਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਗੰਭੀਰ ਕੋਰਸ ਦੇ ਲੱਛਣ:

  • ਦਸਤ;
  • ਅਚਾਨਕ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ;
  • ਕੰਬਣੀ
  • ਉਦਾਸੀ;
  • ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ;
  • ਕੇਂਦਰੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ.

ਹੋਰ ਨਿਘਾਰ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਤੁਪਕੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. 3-5 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇੱਜੜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਬੂਤਰ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 5-6% ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਮੌਤ ਪਸ਼ੂ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਛੂਤਕਾਰੀ ਬਰਸੀਟਿਸ ਦਾ ਸੁਚੱਜਾ ਕੋਰਸ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਇਰਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਇਸ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਸਿਰਫ ਸੈਕੰਡਰੀ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਨਜ਼ਰ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਆਈ ਬੀ ਡੀ ਦੇ ਸੁਚੱਜੇ ਕੋਰਸ ਦੇ ਅਸਿੱਧੇ ਸੰਕੇਤ:

  • ਹੋਰ ਵਾਇਰਲ ਅਤੇ ਜਰਾਸੀਮੀ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਅਟਪਿਕ ਕੋਰਸ;
  • ਨਿcastਕੈਸਲ ਬਿਮਾਰੀ (ਵਾਵਰਗੀਗ) ਅਤੇ ਮਰੇਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵਿਰੋਧ.

ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਮਬੋਰੋ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਵਿਕਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ ਨਾ ਸਿਰਫ ਭੁੱਖ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਦਸਤ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸਤ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਓਕ, ਹਥੌਰਨ, ਕੈਮੋਮਾਈਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਲ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੇ ਛਾਲੇ ਤੋਂ ਤੂਫਾਨ ਵਾਲੇ ਕੜਵੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਧ-ਤਰਲ ਸੀਰੀਅਲ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਖਤ ਅਨਾਜ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ.

ਘੁੰਮਣਾ

ਇਹ ਨਿcastਕੈਸਲ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਆਮ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਰਫ ਸੂਡੋ-ਪਲੇਗ. ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਵਾਇਰਸ ਕੇਂਦਰੀ ਨਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਦੌਰਾ ਪੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਕਬੂਤਰ ਵਿਚ ਇਕ ਭੜਕੀਲੇ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕਬੂਤਰ ਵਿਚ ਨਿcastਕੈਸਲ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਤਰਲ ਹਰੀ ਬੂੰਦ ਹੈ. ਉਸੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕਬੂਤਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਮਰੋੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਾਲਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਚੱਕਰਵਾਸੀ" ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ. ਤੀਜੇ ਪੜਾਅ ਵਿਚ, ਕਬੂਤਰ ਅਧਰੰਗੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ 4 ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੋਰਸ ਹਨ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਕੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਗਦਾ ਨੱਕ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੰਛੀ ਆਪਣੀਆਂ ਚੁੰਝਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੱਕ ਸੁੱਕਦੇ ਬਲਗਮ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਸਿਰਫ ਵਗਦੀ ਨੱਕ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹੋਰ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਕੇਸ ਨਿ Newਕੈਸਲ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਕ ਅਤਿਵਾਦੀ ਰੂਪ ਹੈ. ਇਸ ਫਾਰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਕਲੀਨਿਕਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹਨ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਇਕੱਲੇ ਕਬੂਤਰ ਰਾਈਨਾਈਟਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ.

ਪੰਛੀ ਜ਼ੁਕਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਵਗਦਾ ਨੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਅਕਸਰ ਛੂਤ ਵਾਲੇ.

ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਹੈ ਸਿਰਫ ਨੱਕ ਵਗਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ. ਜੇ ਘੁੱਗੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਤ੍ਰਿਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ

ਸਧਾਰਣ ਸੂਖਮ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਹਮਲਾਵਰ ਬਿਮਾਰੀ. ਤ੍ਰਿਕੋਮੋਨਾ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਲ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹੈ. ਇਹ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਆ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਥਣਧਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਮੌਖਿਕ ਗੁਫਾ ਦੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ 'ਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਿਤ ਜੀਵ "ਗੈਰ-ਨਿਰਜੀਵ" ਇਮਿ .ਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਿਮਾਰੀ ਕਲੀਨਿਕਲ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ. ਟ੍ਰਿਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਆ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਗੋਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਕਬੂਤਰ ਬਾਲਗਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਬਾਲਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਛੋਹਣ ਵਾਲੇ "ਚੁੰਮਣ" ਨਾਲ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਪਰਜੀਵੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦੂਸ਼ਿਤ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਮਾੜੀ-ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਫੀਡ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਰੇਤ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਿਚ ਜਰਾਸੀਮ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਟ੍ਰਾਈਕੋਮੋਨਸ ਸਟ੍ਰੈਨ ਦੇ ਵਾਇਰਲੈਂਸ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਛੋਟ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਕੁਚਲੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੈਚਿੰਗ ਤੋਂ 4-20 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਬਿਮਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਲੱਛਣ ਹੈ ਕਿ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਜਿੰਨੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਬੂਤਰ ਜਿੰਨਾ ਅਕਸਰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਜਿੰਨੀ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਟ੍ਰਿਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ ਵਿਚ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਆ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਕਈ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਤ੍ਰਿਕੋਮੋਨੀਅਸਿਸ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਡਿਫਥੀਰੋਇਡ;
  • ਆੰਤ;
  • ਦਾਗ਼.

ਡਿਫਥੀਰੋਇਡ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸੰਘਣੀ ਪੀਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਮੌਖਿਕ ਪਥਰ ਵਿਚ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਵਾ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਬੂਤਰ ਸੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੰਭਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆਲ੍ਹਣੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ. ਚੁੰਝ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੀ ਹੈ. ਪੰਛੀ ਉਡਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਡਾਣ ਵਿੱਚ ਦਮ ਘੁੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਕਬੂਤਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਪਲੈਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਟ੍ਰਾਈਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ ਦੇ ਡਿਫਥੀਰੋਇਡ ਰੂਪ ਨੂੰ ਚੇਚਕ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਕੈਂਡੀਡੀਸਿਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬਦਹਜ਼ਮੀ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਤਰਲ ਕੂੜਾ, ਇੱਕ ਕੋਝਾ ਗੰਧ ਅਤੇ ਪੁਟ੍ਰਿਡ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ. 1 ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆੰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਘਾਤਕ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਟ੍ਰਿਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ ਫੋਸੀ ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਸਾਇਕਟ੍ਰੈਸੀਅਲ ਰੂਪ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਸੀਲਾਂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਪੀਲੇ-ਭੂਰੇ ਨੋਡਿ .ਲ. ਨੋਡਿ .ਲਜ਼ ਤੋਂ, ਪ੍ਰੋਟੋਜੋਆ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ਼ ਟ੍ਰਾਈਕੋਪੋਲਮ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੇਤਲੀ ਪੈਣ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਇਕ ਕੋਰਸ ਵਿਚ ਵਿਕਦਾ ਹੈ. ਬਾਲਗ ਕਬੂਤਰਾਂ ਲਈ, ਦਵਾਈ ਦੇ 3 ਗ੍ਰਾਮ 1 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੇਤਲੀ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਈਪੇਟ ਤੋਂ ਘੋਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਲਡ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਇਲਾਜ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਮੁ ofਲੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਫੈਰਨੇਕਸ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਰਦੇ ਹਨ.

ਕੈਂਡੀਡੇਮਾਈਕੋਸਿਸ

ਇਕ ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀ ਇਮਿocਨੋਕਾੱਮਪੱਛੀ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਖਮੀਰ ਫੰਜਾਈ ਕੈਂਪਡੋਮਾਈਕੋਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਫੈਲਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਤ ਹੈ ਡੋਵਕੋਟ ਵਿਚ ਬੇਵਕੂਫੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ. ਫੰਜਾਈ ਲਈ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਮਾਧਿਅਮ ਸੁੱਟਣ ਹੈ. ਕਬੂਤਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੰਦੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਚੂਚਿਆਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰ ਕੈਂਡੀਡੀਆਸਿਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਕੈਂਡੀਡੋਮਾਈਕੋਸਿਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਥਣਧਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ.

ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵਿਭਿੰਨ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਕੈਂਡੀਡੋਮਾਈਕੋਸਿਸ ਦੇ 3 ਰੂਪ ਹਨ:

  • ਆੰਤ;
  • ਪਲਮਨਰੀ;
  • ਕੱਟਾ

ਸਾਰੇ 3 ​​ਰੂਪ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵਿਤ ਜੀਵਣ ਵਿਚ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਆੰਤੂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਹਨ.

ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਧੀ 3-15 ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ.ਅੰਤਰਾਲ ਜੀਵ ਦੇ ਵਿਰੋਧ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕੋਰਸ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬੀਮਾਰ ਪੰਛੀ ਉਦਾਸ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਕੋਈ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ. ਦਸਤ ਅਕਸਰ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਕਿਉਂਕਿ ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗੋਇਟਰ ਸੁੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਧੜਕਣ ਤੇ, ਗੋਇਟਰ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਪਲਾਸਟਾਈਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਜੁਲਦੀ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਗੋਇਟਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਗਾੜ੍ਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਦੁਖਦਾਈ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿ ਗੋਇਟਰ ਜਲੂਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਚਕ ਟ੍ਰੈਕਟ ਦੀ ਵਿਕਾਰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਦਸਤ ਦੁਆਰਾ, ਬਲਕਿ ਉਲਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੰਛੀ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਕਬੂਤਰ 3-8 ਦੇ ਦਿਨ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਮਰਦੇ, ਪਰ ਆਮ ਸੈਪਟਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਸਿਰਫ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹਲਕੇ ਕੋਰਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਦੇ ਨਾਲ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਨਾਈਸਟੈਟਿਨ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਖੁਰਾਕ 25-50 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ / ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਸਰੀਰ ਦਾ ਭਾਰ ਹੈ. ਇਲਾਜ ਦਾ ਕੋਰਸ 10 ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਬੂਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਟੀ

ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਥਣਧਾਰੀ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਆਮ ਹੈ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟੀ.ਬੀ. ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਏਵੀਅਨ ਖਿਚਾਅ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਜਾਂ ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸਾਧਾਰਣ ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਭਾਵ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਏਵੀਅਨ ਟੀਬੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟੀ.ਬੀ. ਕਲੀਨਿਕਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਪੰਛੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰ ਹੈ. ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬਿਮਾਰੀ ਅੰਡਿਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਘਟੀਆ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਕਲੀਨਿਕਲ ਰੂਪ:

  • ਦਸਤ;
  • ਜਿਗਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਦੇ llਿੱਲੇਪਨ.

ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੰਜੇ ਦੇ ਤਿਲਾਂ ਤੇ ਲੰਗੜਪਨ ਅਤੇ ਰਸੌਲੀ ਵਰਗੇ ਬਣਤਰ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਟੀ. ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ. ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲੋਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅਕਸਰ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਾਗ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰੋਗ

ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿਚ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਗੈਰ-ਛੂਤਕਾਰੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਅਕਸਰ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ. ਸਿਰਫ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੇਚਕ, ਸਾਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਘੱਟ, ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਗੈਰ-ਛੂਤਕਾਰੀ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਮੱਸਿਆ ਸਿਰਫ ਇਕ ਲੱਛਣ ਹੈ.

ਐਵੀਟਾਮਿਨੋਸਿਸ ਏ

ਕਬੂਤਰ ਅਨਾਜ ਦੀ ਫੀਡ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ੇ ਸਾਗ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਵੀਟਾਮਿਨ ਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਗਲਤ storedੰਗ ਨਾਲ ਸਟੋਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਐਵੀਟਾਮਿਨੋਸਿਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੰਛੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਗਮ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਦੀ ਸੋਜਸ਼. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਨੌਜਵਾਨ ਕਬੂਤਰ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪਛੜ ਗਏ ਹਨ. ਜੁਵੇਨਾਇਲ ਮੋਲਟ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਰੰਗਤ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਚੁੰਝ, ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਆਈਰਿਸ ਵਿਚ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੰਛੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸਿਰਫ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਅਰਥਹੀਣ ਹੈ. ਲੱਛਣ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਨੂੰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਲਾਗ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ.

ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ

ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਅਕਸਰ ਕਈ ਲਾਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ ਦੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹਨ:

  • ਧੂੰਆਂ;
  • ਕਾਸਟਿਕ ਪਦਾਰਥ;
  • ਧੂੜ;
  • ਮਕੈਨੀਕਲ ਸੱਟ;
  • ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪਦਾਰਥ.

ਇਹ ਉਹ ਕੇਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਲਾਗ ਤੋਂ ਬਚਾਅ. ਪਰ ਇਲਾਜ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤਰੀਕਾ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਹੈ.

ਗੈਰ-ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ:

  • ਪਲਕਾਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼;
  • ਫੋਟੋਫੋਬੀਆ;
  • ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੀਰਨਾ;
  • ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਟਾ ਪਿਉ;
  • ਪੂਸ ਪਲਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਚਿਪਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਲਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ;
  • ਮਦਦ ਦੀ ਗੈਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਕੌਰਨੀਆ ਦੀ ਸੰਜਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਡੋਵੇਕੋਟ ਵਿਚ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਹੈ. ਸੁੱਕੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਮਿੱਟੀ ਪੈਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਿੱਲੇ ਪਦਾਰਥ ਅਮੋਨੀਆ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਨਾਲ ਗੰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਜ਼ੀਰੋਫਥੈਲਮੀਆ

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾ ਅਤੇ ਕੌਰਨੀਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਗਲੈਂਡ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਹੰਝੂ ਵਗਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਮੀਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਕਾਰਨੀਆ ਵਿਚ ਪਾਚਕ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਰਨੀਆ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸੰਘਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ ਜ਼ੀਰੋਫਥੈਮੀਆ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਇੱਕ ਲਾਗ ਹੈ.

ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿੰਗ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ

ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ (ਵਿੰਗ ਫ੍ਰੈਕਚਰ) ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਬੂਤਰ ਅਕਸਰ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਲੱਛਣ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਕੰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਵਧੇਰੇ ਅਕਸਰ ਕੂਹਣੀ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਇਲਾਜ ਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੋ theੇ ਤੇ ਜਲਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਕ ਆਮ ਲੱਛਣ ਇਕ ਕਬੂਤਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲਾ ਵਿੰਗ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਉਡਾਣ ਹੈ.

ਸ਼ੰਕੂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਐਡਵਾਂਸਡ ਸੈਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ;
  • ਪਿਸ਼ਾਬ ਐਸਿਡ diathesis / gout;
  • ਨੌਜਵਾਨ ਖੇਡ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰ.

ਇਸ ਦੇ ਉੱਨਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ ਨਾ ਸਿਰਫ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਜਲੂਣ, ਬਲਕਿ ਗੰਭੀਰ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਲਝਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ.

ਯੂਰਿਕ ਐਸਿਡ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ

ਅੱਜ, ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਾਲ, ਗਾਈਡ ਹਾਈਪੋਵਿਟਾਮਿਨੋਸਿਸ ਅਤੇ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਡਿਸਸਟ੍ਰੋਫੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੈ. ਪੁਰਾਣੇ ਕਬੂਤਰ ਅਕਸਰ ਗੌਟਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਪਰ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਸੰਖੇਪ ਦੇ ਕਾਰਨ:

  • ਭੋਜਨ ਲੂਣ ਜ਼ਹਿਰ;
  • ਮਾਈਲੀਕੋਟਾਕਸਿਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਫੀਡ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ;
  • ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ;
  • ਖਣਿਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ.

ਜਿਗਰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ. ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਗੁਰਦੇ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨੇੜਿਓਂ ਸਬੰਧਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਕ ਅੰਗ ਵਿਚ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੂਸਰੇ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਖੰਭਾਂ 'ਤੇ ਡਾਇਥੈਟਿਕ ਸ਼ੰਕੂ ਸੈਲਮੋਨੇਲਾ ਸ਼ੰਕੂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ.

ਗਾਉਟ ਵਿਸੀਰਲ, ਆਰਟਿਕੂਲਰ, ਜਾਂ ਮਿਕਸਡ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਵਿਸਟਰਲ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਇਹ ਰੂਪ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਲਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਚਿੱਟਾ ਦਸਤ;
  • ਜ਼ੁਲਮ;
  • ਭੁੱਖ ਘੱਟ;
  • ਰਿਜ ਸਾਈਨੋਸਿਸ.

ਦਿਮਾਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮੌਤਾਂ ਦੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ.

ਕਲਾਤਮਕ ਰੂਪ ਗੰਭੀਰ ਹੈ:

  • ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼;
  • ਅੰਦੋਲਨ ਵਿਕਾਰ;
  • ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦਾ ਸਲੇਟੀ-ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ;
  • ਫੋੜੇ ਦੇ ਖੋਲ੍ਹਣ.

ਇਲਾਜ ਕੇਵਲ ਗੌਟਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਇਹ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੋਡਾ ਦੇ 2% ਘੋਲ, ਯੂਰੀਟ੍ਰੋਪਿਨ 0.25% ਅਤੇ ਨੋਵਾਤੋਫਾਨ 3% ਦਾ ਘੋਲ ਪੀਣ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਓਵਰਵੋਲਟੇਜ

ਨੌਜਵਾਨ ਖੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬੂਤਰ ਨਸਲਾਂ ਲਈ ਇਕ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆ. ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਕੂਹਣੀਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ ਸੀਲ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ toਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਸੋਜਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵਿੰਗ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ' ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਖਲਾਈ ਰੱਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋ ਐਲੀਮੈਂਟਸ ਖੁਆਉਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਆਰਟੀਕੁਲਰ ਗਠੀਏ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਰਗੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਆਰਾਮ ਦੇ 2-3 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਕਬੂਤਰ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਇਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ

ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਇਟਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਕੈਨਡੀਡੀਆਸਿਸ;
  • ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੀ ਲਾਗ;
  • ਟ੍ਰਿਕੋਮੋਨਿਆਸਿਸ;
  • ਜ਼ਹਿਰ;
  • ਮਕੈਨੀਕਲ ਨੁਕਸਾਨ;
  • ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ;
  • ਮਕੈਨੀਕਲ ਰੁਕਾਵਟ.

ਕਬੂਤਰ ਵਿੱਚ ਗੋਇਟਰ ਦੇ ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਲਾਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹੋਰ ਲੱਛਣ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਗੋਇਟਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਗੈਰ-ਛੂਤਕਾਰੀ ਹੈ.

ਜ਼ਹਿਰ

ਇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਚੂਹੇ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਕਬੂਤਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪੰਛੀ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ:

  • ਮਾੜੀ ਕੁਆਲਟੀ ਫੀਡ: ਉੱਲੀ ਜਾਂ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਵਾਲਾ;
  • ਉਪਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਗਏ ਅਭਿਆਸ;
  • ਘਟੀਆ ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਖਾਦ.

ਕਿਉਂਕਿ ਕਬੂਤਰ ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਲੱਛਣ ਬੇਅੰਤ ਉਲਟੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਸਾਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਕੀ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਲਟੀਆਂ ਗੰਧਹੀਣ ਹੋ ​​ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਜਿਗਰ ਜਾਂ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਵਰਗੀ ਮਹਿਕ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਇਲਾਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਡਰੱਗਜ਼ ਅਕਸਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਮਟਰ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ - 2-4 ਮਿ.ਲੀ., ਇੱਕ ਜੈੱਲ ਦੇ ਘੋਲ ਦੀ ਇੱਕ ਖੁਰਾਕ. ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਸੀਮਿਤ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਲਈ, ਘੋਲ ਵਿੱਚ ਡਰੱਗ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਧ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਉਲਟੀਆਂ ਦੇ ਹਰ ਕੇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੌਰਬੈਂਟ ਦਾ ਨਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵਿਕਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਖਰੀ ਉਲਟੀਆਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੰਛੀ 1.5-2 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨਾਲ 2 ਹੋਰ ਵਾਰ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੋਲਡਿੰਗ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ. ਉਲਟੀਆਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ 12 ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਫੀਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਮਕੈਨੀਕਲ ਨੁਕਸਾਨ

ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਠੋਸ ਕਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ: ਕੱਚ, ਧਾਤ, ਤਿੱਖੇ ਪੱਥਰ. ਕਿਉਂਕਿ ਫੀਡ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦਖਲ ਦੇ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਉਲਟੀਆਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਉਲਟੀਆਂ ਬਦਬੂ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਲਹੂ ਦੀ ਗੰਧ ਹੈ. ਇਲਾਜ ਸਿਰਫ ਸਰਜੀਕਲ ਸੰਭਵ ਹੈ: ਗੋਇਟਰ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਕੱ .ਣਾ. ਲਾਗ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਗਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ

ਜੇ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੁਫਤ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁੱਕਾ ਭੋਜਨ ਫਸਲ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੋਜਨ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਾ ਜਾਵੇਗਾ. ਕੋਈ ਖਾਸ ਇਲਾਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਵਿੱਚ ਬੱਕਰਾ ਸੁੱਜਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਮਕੈਨੀਕਲ ਰੁਕਾਵਟ

ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:

  • ਪੂਰੇ ਦਾਣੇ;
  • ਲੇਸਦਾਰ ਫੀਡ;
  • ਨਰਮ, ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਵਸਤੂਆਂ (ਝੱਗ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਸੂਤੀ ਉੱਨ, ਆਦਿ);
  • ਕੀੜੇ.

ਮਕੈਨੀਕਲ ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਲੱਛਣ ਉਲਟੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਜਾਂ ਘਾਟ ਹੈ. ਕਈ ਵਾਰੀ, ਬੂੰਦਾਂ ਪੈਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਕਬੂਤਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਤਰਲ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ.

ਜੇ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਸਲਾਂ ਵਿਚ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਇਸ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਤਾ ਫੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਗੰਧ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੀ ਗੰਧ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ. ਗੋਇਟਰ ਲਟਕ ਗਿਆ.

ਇਲਾਜ ਦੇ determinੰਗ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਗੋਇਟਰ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਕੀ ਸੀ:

  • ਚਿਕਨਾਈ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਨਰਮ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ: ਗੋਇਟਰ ਨਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਇਕਸਾਰਤਾ ਵਿਚ ਪਲਾਸਟਾਈਨ (ਰੋਟੀ) ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ;
  • ਸੁੱਕਾ, ਮਾੜਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ: ਫਸਲ ਬਹੁਤ hardਖੀ ਹੈ;
  • ਵਾਹਗਲੀਟੀ: ਗੋਇਟਰ ਵਿਚ ਆਮ ਭੋਜਨ.

ਜਦੋਂ ਚਿਕਨਾਈ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਘੰਟੇ ਵਿਚ 2-5 ਮਿਲੀਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਗੋਲੀ ਵਿਚ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 5 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਸਮੱਸਿਆ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਗੋਇਟਰ ਸਾਫ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਬੂਤਰ ਵਿਚ 4-10 ਮਿਲੀਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੋਇਟਰ ਨੂੰ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਗੋਡੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰ ਕੱ areਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੈਥੀਟਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱedਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ sਣ ਵੇਲੇ, ਕਬੂਤਰ ਡੁੱਬ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱing ਰਹੇ ਹੋ, ਕੈਥੀਟਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਡੋਵੇਟੈਲ ਕੱਟਆਉਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਕੈਥੀਟਰ ਗੋਇਟਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਧੋਣਾ ਉਦੋਂ ਤਕ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਬੂਤਰ ਵਿਚ ਗੋਇਟਰ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ. ਧੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ, ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੋਇਟਰ ਕਿਸ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਸੁੱਕੇ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਕੋਮਲ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਓ, ਪਹਿਲਾਂ, ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ 2-4 ਮਿ.ਲੀ. ਪਾਣੀ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. 10-20 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਵੈਸਲਿਨ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ 0.5-1.5 ਮਿ.ਲੀ. ਟੀਕਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਇਟਰ ਦੀ ਮਸਾਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਹਰ 1.5-2 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਗੋਇਟਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ ਜੈਲੀ ਹੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਇਹ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਲੀਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵੈਸੇਲਿਨ ਦੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਕੈਰਟਰ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਦੇ ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ.

ਜਦੋਂ ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਵੈਸਲਿਨ ਤੇਲ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਅੰਤੜੀ ਪੇਟੈਂਸੀ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਐਂਟੀਿਹਸਟਾਮਾਈਨਸ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜੇ ਗੋਇਟਰ ਦੀ ਪੇਟੈਂਸੀ ਬਹਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਇਕ ਸਰਜੀਕਲ ਹੱਲ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਾਰੀਗਰ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬਸ ਪਾਣੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜੇ ਦੁਆਰਾ ਫੜਦੇ ਹਨ. ਭੋਜਨ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਕਾਰਨ ਚੁੰਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਰ extremeੰਗ ਅਤਿਅੰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵੈਟਰਨਰੀਅਨ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ. ਜੇ ਸਮੱਸਿਆ ਸਿਰਫ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਛੱਡ ਦਿਓ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡੀਲ ਕਰਨ ਦਿਓ. ਅਕਸਰ, ਭੋਜਨ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਉੱਨਤ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ. ਲਾਗਾਂ ਦੇ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਡੋਵਕੋਟ ਵਿਚ ਸਾਫ਼-ਸਫ਼ਾਈ ਹੈ. ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜਰਾਸੀਮ ਸੰਕਰਮਿਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਫਿਸਲਣ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੂਸਰੇ (ਫੰਜਾਈ) ਫਿਸਲਣ ਤੇ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਖਮੀਰ ਫੰਜਾਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਲਾ ਉੱਲੀ ਵੀ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇ ਗੁਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਕ ਗੰਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ, ਕਬੂਤਰ, ਕੈਂਡੀਡੀਆਸਿਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਕਸਰ ਐਸਪ੍ਰਜਿਲੋਸਿਸ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਦੂਜਾ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਖੁਰਾਕ ਹੈ. ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਟਾਮਿਨਾਂ ਅਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਘੱਟ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ.

ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਦਾ ਟੀਕਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਬਸ਼ਰਤੇ ਕਿ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਕੋਈ ਟੀਕਾ ਹੈ.

ਡੋਵੇਕੋਟ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੋਗਾਣੂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ 2% ਬਲੀਚ ਘੋਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਹਨ. ਸੋਡਾ ਸੁਆਹ ਦਾ ਇੱਕ 3-4% ਘੋਲ, 40 ° C ਤੱਕ ਗਰਮ, ਵੀ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਉਸੀ ਤਰਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਮੁਰਗੀ. ਪੋਲਟਰੀ ਫਾਰਮ ਵਿਚ ਐਪੀਜ਼ੂਟਿਕਸ ਦਾ ਪ੍ਰਕੋਪ ਅਕਸਰ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਆਰਥਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਡੋਵਕੋਟਾਂ ਵਿਚ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪੰਛੀ ਅਕਸਰ ਮੁਰਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਸਲ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਮਹਿੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਖ਼ਾਸਕਰ ਖੇਡ ਕਬੂਤਰ. ਪਰ ਸੈਨੇਟਰੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਇੱਕ ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਫੈਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: ਆਉ ਕਬਤਰ ਬਜ ਸਖਏ Part 12 ਰਣ ਖਤ ਦ ਬਮਰ pigeon traning Part 12 ranikhet ki bimari or illaj (ਅਕਤੂਬਰ 2021).