ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਥੂਜਾ ਜਾਂ ਜੂਨੀਪਰ: ਜੋ ਕਿ ਬਿਹਤਰ ਹੈ


ਥੁਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸਦਾਬਹਾਰ ਕਨਫਿersਰ ਹਨ. ਜੇ ਉਹ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਾਈਟੋਨਾਸਾਈਡਜ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਬੈਕਟਰੀਆ ਦੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨਮੋਹਣੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣਗੇ. ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਲੇਖ ਥੂਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਦਿਖਾਏਗਾ.

ਜੁਨੀਪਰ ਅਤੇ ਥੂਜਾ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀ ਅੰਤਰ ਹੈ

ਥੂਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਅਰ ਦੋਵੇਂ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਸਮਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪੌਦੇ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ. ਇਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਨਿਰਮਲ ਪੌਦੇ, ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਦੀਆਂ ਲਈ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਨਫੀਰਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ.

ਥੁਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਨਿਹਚਾਵਾਨ ਗਾਰਡਨਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਦੋਵਾਂ ਸਦਾਬਹਾਰ ਸਮਾਨ ਖਿਲਰੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਧਾਰਣ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਫਰਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੂਨੀਪਰ ਸੂਈਆਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਤੇ ਥੂਜਾ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਦਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਿੰਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਤਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਕਿ ਥੂਜਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਅਤੇ ਜੂਨੀਅਰ ਕਿਥੇ ਹੈ. ਕਟਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪਿਰਾਮਿਡਲ, ਕਾਲਮਨਰ ਜਾਂ ਗੋਲਾਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਦੋਵਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸਿਰਫ ਬਾਗ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿਚ ਵੀ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਥੁਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਵਿਚ ਕੀ ਅੰਤਰ ਹੈ

ਇਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕਿ ਬਾਗ਼ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਪੌਦਾ ਚੁਣਨਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਥੂਜਾ ਨੂੰ ਜੈਵਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੂਨੀਪਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਥੂਜਾ

ਥੂਜਾ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਦਰੱਖਤ 6 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਦਾ ਘੇਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ - ਲਗਭਗ 70 ਸੈ.ਮੀ. ਬਾਗ ਦੇ ਪਲਾਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਥੂਜਾ ਇੱਕ ਪਿਰਾਮਿਡ ਜਾਂ ਝਾੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਇਕੋ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ. ਰੁੱਖ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਚੁਣੀ ਗਈ ਕਿਸਮਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਜੇ ਤੱਕ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਥੁਜਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ.

ਥੂਜਾ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਸਲੇਟੀ ਨਿਰਵਿਘਨ ਤਣੇ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਸੱਕ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਲੰਬੀਟੂਡਾਈਨਲ ਰੇਸ਼ੇ ਇਸ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੰਗ ਰਿਬਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛਿੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਛੋਟੇ ਸਕੇਲ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਖਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦਬਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਥੁਜਾ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, 7-10 ਸੈਮੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਕੋਨ ਬਣਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਰੇਕ, ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, 2 ਬੀਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਪੌਦੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ:

  1. ਥੂਜਾ ਸੂਈਆਂ ਰੈਜ਼ਿਨ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ, ਟੈਨਿਨ ਅਤੇ ਫਲੇਵੋਨੋਇਡ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ.
  2. ਬੀਜ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹਨ.
  3. ਥੂਜਾ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਟੌਕਸਫੀਲੀਨ, ਅਰੋਮਾਡੇਂਡਰਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਥੁਜਾ ਤੋਂ ਚਿਕਿਤਸਕ ਅਤੇ ਹੋਮੀਓਪੈਥਿਕ ਤਿਆਰੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ:

  1. ਪੂਰਬੀ ਦਵਾਈ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਥੁਜਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ.
  2. ਰੂਸ ਵਿਚ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਾਈਸਟਾਈਟਸ, ਪ੍ਰੋਸਟੇਟ, ਗਠੀਏ ਦੇ ਦਰਦ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿਚਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ.
  3. ਥੁਜਾ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ, ਪੈਪੀਲੋਮਾਂ, ਮਸੂਕਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.
  4. ਥੁਜਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਲੋਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੁਬਰੀਨੇਸ਼ਨ ਪੋਸਟੋਪਰੇਟਿਵ ਦਾਗ਼ਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰ ਗਠਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭੜਕਾ. ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਜੁਨੀਪਰ

ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਜੂਨੀਅਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਇੱਕ ਥੁਜਾ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਹੈ - ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਤਰ ਵੀ ਹੈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੂਨੀਪਰ 7-8 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ 15 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਥੇ ਅਮੀਰੀਟੇਡ ਕਰੈਪਿੰਗ ਬੂਟੇ ਵੀ ਹਨ. ਉਹ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨੀ ਕਵਰ ਪੌਦੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਜੂਨੀਪਰ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਅਤੇ ਸਖਤ ਸੂਈਆਂ ਸਥਿਤ ਹਨ. ਹਰੇਕ ਰਿੰਗ ਵਿਚ 3 ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਪੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲ ਪੌਦੇ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

  • ਨਰ ਫੁੱਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ;
  • roundਰਤਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲ ਕੋਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜੂਨੀਪਰ ਮਈ ਵਿੱਚ ਖਿੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਲ ਸਿਰਫ ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਛੋਟੇ ਉਗ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਸਤ੍ਹਾ ਇਕ ਨੀਲੇ ਖਿੜ ਨਾਲ isੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਹਰੇਕ ਬੇਰੀ ਵਿਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 3 ਬੀਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਜੂਨੀਪਰ ਫਲ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹਨ.

ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਜੂਨੀਪਰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ, ਨਦੀ ਦੇ ਹੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਪੌਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਗੁਣਾਂ ਕਾਰਨ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆ. ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਮਿਸਰੀ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੂਨੀਅਰ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲੂਕ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ.

ਅੱਜ, ਜੂਨੀਪਰ ਬੇਰੀਆਂ ਤੋਂ ਦਵਾਈਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਤੁਸੀਂ ਫਾਰਮੇਸੀ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜੂਨੀਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਖਰੀਦ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਰਵਾਇਤੀ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਡੀਕੋਚ, ਰੰਗੋ, ਸ਼ਰਬਤ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਜੂਨੀਪਰ ਬੇਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾ ਦੇਵੇ. ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰਸੋਈ ਮਾਹਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੋਡਕਾ, ਲਿਕੁਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਸਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਜੂਨੀਪਰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕਿਉਂ ਹੈ:

  1. ਫਲਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਸ਼ੱਕਰ (40%), ਰੈਸਿਨ (10%), ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ (2%) ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਐਸਿਡ (ਫਾਰਮਿਕ, ਐਸੀਟਿਕ, ਮਲਿਕ), ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਦੁਆਰਾ, ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਕਪੂਰ ਫਲ ਹੋਰ ਉਗ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
  2. ਸੂਈਆਂ ਵਿਚ ਐਸਕਰਬਿਕ ਅਤੇ ਰੋਡਿਜੋਨਿਕ ਐਸਿਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਐਫੇਡਰ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਦੂਜੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਥੂਜਾ ਨੂੰ ਜੂਨੀਅਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰੀਏ

ਥੁਜਾ ਜਾਂ ਜੂਨੀਪਰ ਬੂਟੇ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿਚ ਫਰਕ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:

  1. ਪਹਿਲਾਂ, ਐਫੇਡਰ ਦੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.
  2. ਦੂਜਾ, ਉਹ ਅਕਾਰ ਅਤੇ ਕੱਦ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
  3. ਤੀਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਕੁਲ ਦੁਆਰਾ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਥੂਜਾ ਅੰਡਾਕਾਰ ਜਾਂ ongੱਕਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕੂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਕੇਲ ਦੇ 2 ਜਾਂ 6 ਜੋੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੂਨੀਪਰ ਵਿੱਚ, ਫਲ ਇੱਕ ਕੋਨ ਬੇਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਗੋਲਾਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ 1-10 ਬੀਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ).
  4. ਚੌਥਾ, ਪੌਦੇ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਜਾਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਟਰੈਲੀਕੇ ਜੂਨੀਅਰ 15 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ - ਇਹ ਇਕ 5 ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਉਚਾਈ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਘੱਟ, ਪਰ ਥੁਜਾ 70 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਤਣੇ ਦਾ ਵਿਆਸ 6 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਚ ਵਰਤੋਂ

ਥੂਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਨੂੰ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਅੰਤਰ ਦੱਸਣਾ ਸਿੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਫੈਸਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਰੁੱਖ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣੇ ਹਨ. ਜੇ ਕੋਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਦੀ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਥੁਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਅਜੀਬ ਦਿੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਇਸਦੇ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਝੌਂਪੜੀਆਂ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਵਿੱਚ ਸਦਾਬਹਾਰ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਜੁਨੀਪਰ ਵਰਤੋਂ

ਜੁਨੀਪਰ ਇਕੱਲੇ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਟੇਪ ਕੀੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਪੌਦੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਜੰਗਲੀ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਝੜ ਅਤੇ ਕੋਨੀਫਾਇਰਸ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਗਾਰਡਨਰਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਿਕੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਗੀ ਹੋਈਆ ਜੂਨੀਪਰ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਰਾਮਿਡਲ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਅਲਪਾਈਨ ਸਲਾਈਡਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਰੀਆਂ 'ਤੇ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਇੱਕ ਹੇਜ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਜੂਨੀਪਰ ਪੌਦੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੂਨੀਪਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਦੇ ਹਨ.

ਜੇ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਸਲਾਈਡਿੰਗ slਲਾਣ ਜਾਂ opਲਾਨਾਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ' ਤੇ ਪੌਦੇ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਖਿਤਿਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਜੂਨੀਪਰ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ. ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ coverੱਕਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਚ ਥੁਜਾ

ਤੁਯੁ, ਜੂਨੀਪਰ ਵਾਂਗ, ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਦਾਬਹਾਰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਬਲਕਿ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਗ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ. ਇਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਮਿੰਨੀ-ਪਾਰਕ (ਨੈਟਗਾਰਡ ਗਾਰਡਨਜ਼) ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਰੁੱਖ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਬੂਟੇ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ.

ਲੰਮੇ ਥੂਜਾ ਲੈਂਡਸਕੇਪਡ ਛੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਬੁੱਧੀ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ, ਰਾਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਐਲਪਾਈਨ ਸਲਾਈਡਾਂ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਕੌਨੀਫਾਇਰ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਹੇਜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਝਾੜੀਆਂ ਥੂਜਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹਨ. ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਅਕਸਰ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ:

  • ਬ੍ਰਾਬੈਂਟ;
  • Emerald;
  • ਕੋਲੰਨਾ.

ਥੂਜਾ ਵਾਲ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਅਸਲ ਸਜਾਵਟ ਬਣ. ਤਾਜ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਥੂਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੌਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰੂਸ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਉਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਅੰਤਰ ਹਨ.

ਜੂਨੀਪਰ ਦੇਖਭਾਲ

ਜੂਨੀਪਰ ਪੂਰੇ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਹਲਕੇ ਰੰਗਤ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤਾਜ ਅਤੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪੌਦੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਧੁੱਪ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਸਭ ਤਾਰੇ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਹੈ. ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਬਰਲੈਪ ਸੁੱਟ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਚੇਤਾਵਨੀ! ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਜੂਨੀਅਰ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਐਗਰੋਫਾਈਬਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਲਟਰਾਵਾਇਲਟ ਕਿਰਨਾਂ ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣਾ

ਤਾਜ਼ੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਜੂਨੀਅਰ ਜੂਪਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਸਤਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹਨ.

ਉਹ ਰੁੱਖ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਲਗ ਪੌਦੇ, ਜੇਕਰ ਮੌਸਮ ਬਰਸਾਤੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਖੁਸ਼ਕ ਅਤੇ ਗਰਮ ਗਰਮੀ ਵਿਚ, ਹਰ ਪੌਦੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ 1-3 ਬਾਲਟੀਆਂ ਪਾਣੀ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਐਫੇਡਰ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ). ਸੂਈਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਛਿੜਕਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਰੈਸਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਜੂਨੀਪਰ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਚਮੁੱਚ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਜੈਵਿਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਪਹਿਲਾਂ, ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟ੍ਰੋਐਮਮੋਫੋਸ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਾਦ, ਜੋ ਕਿ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਛੋਟੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਭਰਪੂਰ ਪਾਣੀ ਕੱingਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਛਾਂਤੀ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਗਾਂ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੂਨੀਪਰ ਦੀ ਕਟਾਈ ਵਿਕਲਪਿਕ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਥੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸਕਾਈਰੋਕੇਟ, ਜੋ ਇਸ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਝੇ, ਕੰਬਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਫਸਲ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ ਕੱਟਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ, ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਫ਼, ਖਰਾਬ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ

ਜੂਨੀਪਰ ਵਿਵਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਇਸਦੀ ਬਦਬੂ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਇਹ ਬਾਗ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਪਰ ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲਾਉਣਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫੰਜਾਈਜੀਕਲ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੂਨੀਅਰ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਸੰਬੰਧੀ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, "ਟੋਪਸਿਨ-ਐਮ".

ਥੂਜਾ ਕੇਅਰ

ਥੁਜਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਭ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਪੌਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ. ਥੂਜਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਸਾਰੇ ਉਪਾਅ ਪਾਣੀ, ਖਾਣ ਪੀਣ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਤੱਕ ਘਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੇ ਨਿਯਮ

ਥੂਜਾ ਸਿੰਚਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਜਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਧੂੜ ਨੂੰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਸੂਈਆਂ ਨੂੰ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਵੇਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਲਈ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ. ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ lਿੱਲੀ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਕਿਵੇਂ ਖੁਆਉਣਾ ਹੈ

ਥੂਜਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਖੁਰਾਕ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਲਈ ਅਮੋਨੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ, ਯੂਰੀਆ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ.

ਛਾਂਤੀ

ਥੂਜਾ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ (ਪਤਝੜ) ਅਤੇ ਸੈਨੇਟਰੀ (ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਸਪਰੇਸ ਪ੍ਰਵਾਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ) ਕਟਾਈ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸੂਈਆਂ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਰੁੱਖ ਸਾਹ ਲੈ ਸਕੇ.

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ, ਥੁਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਅਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫੋਟੋ ਵਿਚ.

ਕੀ ਚੁਣਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ

ਥੁਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਮੁੱਖ ਚੀਜ਼ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਥੂਜਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਪਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਲੱਖਣ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਕਿਹੜਾ ਪੌਦਾ ਚੁਣਨਾ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਥੂਜਾ ਦੇ ਬੂਟੇ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਟੋਪੀਰੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.