ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਦਿਓਦਰਾ ਸੀਡਰ (ਹਿਮਾਲਿਆ)


ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਇਕ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਕੋਨਫਾਇਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਨਿੱਘੇ ਅਤੇ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਮਾਹੌਲ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਵਧਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗਰਮੀਆਂ ਵਾਲੀ ਝੌਂਪੜੀ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਨੂੰ ਸਜਾਏਗਾ, ਹਰ ਸਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ.

ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਦਾ ਵੇਰਵਾ

ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਜਾਂ ਡਿਓਡਰਾ (ਸੇਡਰਸ ਡਿਓਡਰਾ) ਪਾਈਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਨਿਵਾਸ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੁਝ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ - ਚੈੱਕ ਗਣਰਾਜ, ਜਰਮਨੀ, ਆਸਟਰੀਆ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ, ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਦਿਆਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨੂੰ ਗੁਆਏ ਬਗੈਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ, ਸਦਾਬਹਾਰ ਓਕ, ਐਫ.ਆਈ.ਆਰ., ਸਪ੍ਰਾਸ, ਪਾਈਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕੋਨੀਫਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਲ ਤੋਂ 3-3.5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹਨ.

ਪਹਿਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਿਆਰ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਲਾਨਾ ਵਾਧਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਦਿਓਡਰ ਦਾ ਰੁੱਖ 50 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ 3 ਮੀਟਰ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ. ਨੌਜਵਾਨ ਦਿਆਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੰਕੂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਤਾਜ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਗੋਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਰ ਵਧੇਰੇ ਗੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਤਣੇ ਦੇ ਨਾਲ 90 ° ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਿਰੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਲਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਜਾਂ ਡੀਓਡਰ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਲੰਬੇ ਸਿੰਗਲ ਸੂਈਆਂ ਜਾਂ ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ. ਦਿਓਡਰ ਸੂਈਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਚਕੀਲਾ ਸੰਘਣੀ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਿਨਾਰੇ ਹਨ. ਸੂਈਆਂ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਇਕ ਗਲੌਸ ਹੈ, ਰੰਗ ਹਰੇ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਤੋਂ ਸਿਲਵਰ-ਸਲੇਟੀ ਵਿਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ.

ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਜਾਂ ਡੀਓਡਰ monoecious ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਪਤਝੜ ਵਿਚ, ਪਰਾਗ ਛੋਟੇ ਨਰ ਸ਼ੰਕੂ ਵਿਚ ਪੱਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੰਕੂ, fertilਰਤ ਨੂੰ ਖਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਦਿਓਡਰ ਸ਼ੰਕੂ ਤਾਜ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, 1-2 ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰੇ' ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਝਾਅ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ. ਮਾਦਾ ਸੀਦਾਰ ਸ਼ੰਕੂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਇਕ ongੱਕਵੀਂ ਬੈਰਲ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਸ 5-7 ਸੈ.ਮੀ. ਅਤੇ ਲਗਭਗ 13 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ .ਜਦ ਇਹ ਪਰਿਪੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ 1.5 ਸਾਲ ਤਕ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਲੇ ਤੋਂ ਲਾਲ ਭੂਰੇ ਜਾਂ ਇੱਟ ਵਿਚ ਰੰਗ ਬਦਲਦੇ ਹਨ. 2-3 ਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿਚ, ਸਕੇਲ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੱਕੇ ਬੀਜ ਬਾਹਰ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਜਾਂ ਦਿਓਡਰ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਇਕ ਲੰਬੇ ਚਿੱਟੇ ਅੰਡੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਲੰਬਾਈ 17 ਮਿਲੀਮੀਟਰ, ਚੌੜਾਈ 7 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੈ. ਹਰੇਕ ਬੀਜ ਦਾ ਹਲਕਾ ਭੂਰਾ, ਚੌੜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਿੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਿ ਉਹ ਵਿਲੀਨ ਦੂਰੀਆਂ ਤੇ ਲਿਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਗ ਉੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਾਈਬੇਰੀਅਨ ਦਿਆਰ ਗਿਰੀ ਤੋਂ ਉਲਟ, ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਬੀਜ ਅਖਾੜੇ ਹਨ.

ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ

ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਚ, ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਨਕਲੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਅਕਸਰ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸਾਰਣੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦਿਓਡਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ.

ਭਿੰਨ ਨਾਮ

ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਆਰਗੇਨਟੀਆ

ਸਿਲਵਰ ਨੀਲੀਆਂ ਸੂਈਆਂ

Ureਰੀਆ

ਤਾਜ ਦਾ ਲੱਕੜ ਦਾ ਆਕਾਰ, ਆਕਾਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੂਈਆਂ ਪੀਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਰੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਬੁਸ਼ ਦਾ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾ

ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਲੰਬਵਤ ਉਪਰ ਵੱਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਈਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ ਨੀਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਛਾਂ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦਾ ਹੈ

ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ

ਚੀਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਕਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਨਰਮ ਨੀਲੀਆਂ-ਹਰੇ ਸੂਈਆਂ

ਡੂੰਘੀ ਲੋਭ

ਹੌਲੀ ਵਧ ਰਹੀ ਕਿਸਮਾਂ, ਅਰਧ-ਬੁੱਧ. ਜਵਾਨ ਸੂਈਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਕਰੀਮੀ ਚਿੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਝੁਲਸਣ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ

ਬ੍ਰਹਮ ਨੀਲਾ

ਤਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਤੰਗ-ਕੋਨੂਨੀ ਹੈ, ਸੂਈਆਂ ਨੀਲੀਆਂ ਹਨ, ਜਵਾਨ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਸਲੇਟੀ-ਹਰੇ ਹਨ. ਸਲਾਨਾ ਵਾਧਾ - ਕੋਈ 15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਪੌਦੇ ਦੀ ਉਚਾਈ - 2-2.5 ਮੀਟਰ, ਵਿਆਸ - 90 ਸੈਮੀ. ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੋਨ

ਤਾਜ ਇਕ ਤੰਗ ਪਿਰਾਮਿਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੂਈਆਂ ਪੀਲੀਆਂ-ਹਰੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਦਾ ਨਮੂਨਾ 2 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਦੀ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੁਖ

ਫਲੈਟ ਤਾਜ ਫੈਲਾਉਣਾ, ਸੂਈਆਂ ਸਲੇਟੀ-ਹਰੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਪੀਲਾ ਜਾਂ ਹਲਕਾ ਹਰੇ. 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਦਿਆਰ 4.5 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਕਾਰਲ fuchs

ਤਾਜ ਸਿਰੋਕੋਕੋਨੀਚੇਸਕਾਇਆ ਹੈ, ਸੂਈਆਂ ਨੀਲੀਆਂ-ਨੀਲੀਆਂ ਹਨ. ਇੱਕ ਬਾਲਗ਼ ਦਾ ਰੁੱਖ 10 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੀਡਰ ਤਾਪਮਾਨ -30 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਪੈਂਡੁਲਾ

ਹਰੀ ਸੂਈਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ. ਅਧਿਕਤਮਕ ਰੰਗਤ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚਾਈ 8 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ

ਪਿਗਮੀ

ਇੱਕ ਗੋਲ ਤਾਜ ਦੇ ਨਾਲ Dwarf ਦਿਆਰ. ਸੂਈਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਹਰਾ-ਨੀਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. 15-17 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਰੁੱਖ 40 ਸੈ.ਮੀ. ਦੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ 30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਪ੍ਰੋਸਟਰੇਟ ਸੁੰਦਰਤਾ

ਹਰੀਜੱਟਲ ਵਾਧੇ, ਨਾਜ਼ੁਕ ਨੀਲੀਆਂ-ਹਰੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਵਿਚ ਫਰਕ ਹੈ

ਬਦਲੇਗਾ

ਇਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕਿਸਮ ਪੈਂਡੁਲਾ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਫਰਕ ਸੂਈਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ - ਉਹ ਸਲੇਟੀ ਹਰੇ ਹਨ.

ਸਿਲਵਰ ਧੁੰਦ

ਸਜਾਵਟੀ ਸਿਲਵਰ-ਚਿੱਟੇ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਬਾਂਹ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਿਆਰ. 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ, ਰੁੱਖ ਦੀ ਉਚਾਈ ਲਗਭਗ 60 ਸੈ.ਮੀ. ਹੈ ਅਤੇ 1 ਮੀਟਰ ਦੇ ਤਾਜ ਦੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ

ਬਰਫ ਦੀ ਸਪ੍ਰਾਈਟ

ਕੋਨਿਕਲ, ਸੰਘਣੀ ਤਾਜ, ਜਵਾਨ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਉਪਰੋਕਤ ਵਰਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਡੀਓਡਰ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅਕਸਰ, ਨਿੱਜੀ ਪਲਾਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਫੀਲਿੰਗ ਨੀਲਾ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਇਹ ਹਰਿਆਲੀ-ਨੀਲੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬਾਂਦਰ ਰੂਪ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, 1.5-1 ਮੀਟਰ ਦੇ ਇੱਕ ਤਾਜ ਦੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ 50-100 ਸੈ.ਮੀ. ਵਧੀਆ ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ (ਤਕ - 25 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ) ਅਤੇ ਸੋਕਾ ਟਾਕਰੇ. ਇਸ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਡੀਓਡਰ ਖੁੱਲੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਬਾਰੇ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਚ ਡੀਓਡਰ

ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਜਾਂ ਦਿਓਡਰ ਅਕਸਰ ਰੂਸ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰੀਮੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰੀ ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸ਼ਕਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੈ. ਦਿਓਡਰ ਐਰੇ, ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਨੌਜਵਾਨ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੇਜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਬੋਨਸਾਈ ਅਤੇ ਟਾਪਰੀ ਬਣਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹਨ.

ਵਧ ਰਹੀ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ

19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਨਸਪਤੀ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰ ਦਿਓਡਰ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ. ਅੱਜ ਕੱਲ, ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਇੱਕ ਪਾਰਕ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੈ. ਬਰੀਡਰਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਸਦਕਾ, ਡੀਓਡਰ ਉੱਗਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਠੰlerੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਗਣ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਵਰਗੇ ਹਾਲਾਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ:

  • ਮੱਧਮ ਗਰਮ ਮੌਸਮ;
  • ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ;
  • ਨਮੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹਵਾ.

Seedling ਅਤੇ ਲਾਉਣਾ ਪਲਾਟ ਦੀ ਤਿਆਰੀ

ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਦੇ ਪੌਦੇ 3 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਪੌਦੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਦੀਓਡਰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਛਾਂ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ willੁਕਵੀਂ ਹੋਵੇਗੀ. ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਿਆਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਡੂੰਘੇ ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹਲਕੇ ਝੁੰਡਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਉੱਗਦਾ ਹੈ.

ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 3 ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਲਈ ਇਕ ਸੁਰਾਖ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ 3 ਮੀਟਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਪੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਣਾਅ ਦੇ ਮਾਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਬੀਜ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੁੰਗੇ ਨਾਲੋਂ 1.5-2 ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੜੀ ਹੋਈ ਖਾਦ, ਪੀਟ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਅਤੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੈਟਲ ਹੋਣ ਲਈ ਛੇਕ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਗੁਆਂ .ੀ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਦੂਰੀ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 3-4 ਮੀਟਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਿਆਰ ਲਈ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਨਿਯਮ

ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਤੇ ਮੁਕੁਲ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਤੇ, ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਿਆਰ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੀਓਡਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਝੜ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ - ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਡੀਓਡਰ ਸੀਲਿੰਗ ਨੂੰ ਕੰਟੇਨਰ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੋਰੀ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰੋੜ੍ਹੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜਵਾਨ ਦਿਆਰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਡੀਓਡਰ ਦੀ ਸਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਤਾਜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਝੁਲਸਿਆ ਹਿੱਸਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਰਸਰੀਆਂ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ 8-9 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਨੂੰ 7 ਮੀਟਰ ਉੱਚੇ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਅਜਿਹੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਲਗਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ

ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੱਕਿਆ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਏ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਨਮੀ ਦੀ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ. ਡੀਓਡਰ ਲਈ ਖਾਦ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮੌਸਮ ਵਿਚ 3 ਵਾਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਗਸਤ ਦੇ ਅੱਧ ਤਕ, ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਨੂੰ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਪਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੁਲਾਈ ਤੋਂ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਵਿਚ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਫਾਸਫੋਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਮਲਚਿੰਗ ਅਤੇ ningਿੱਲੀ

ਡੀਓਡਰ ਤਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ooਿੱਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਲਾਨਾ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਘਾਹ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਿਆਰ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ. ਬਗੀਚ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਬਰਚ, ਐਲਡਰ ਜਾਂ ਹੇਜ਼ਲ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਲਏ ਗਏ ਜੰਗਲ ਦਾ ਕੂੜਾ sawੁਕਵਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਰਾ, ਪੀਟ ਜਾਂ ਖਾਦ, .ੁਕਵਾਂ ਹੈ. ਹਰ ਸਾਲ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ, ਪੁਰਾਣੀ ਬਗਲੀਚ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਇਕ ਨਵੇਂ ਦੇ ਨਾਲ.

ਛਾਂਤੀ

ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਝੌਂਪੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਡੀਓਡਰ ਦੀ ਕਟਾਈ ਸਿਰਫ ਸੈਨੇਟਰੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ. ਵਿਧੀ ਨਵ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਖਿੜ ਅੱਗੇ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੇ ਪਤਝੜ ਦੀ ਠੰਡ ਪਾਉਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਾਰਡੀਨਲ ਕੋਰਲੀ ਛਾਂਟੀ ਸਤੰਬਰ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਜ ਬਣ ਜਾਣ ਤੇ, ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਵਿਚ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਮਿਲੇਗਾ.

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਅਗਸਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ, ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨਸ ਖਾਦ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਖਾਦ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਨਵੀਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਨਾ ਜਾਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸਰਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਬਰਫ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਦਿਆਰ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਗਰਮੀ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਪਲਾਈ ਮਿਲੇ. ਬਸੰਤ ਦਾ ਸੂਰਜ ਸੂਈਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਨਮੀ ਦੇ ਭਾਫ ਬਣਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਸਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੂਈਆਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁੱਕਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ.

ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਠੰ from ਤੋਂ ਦੇਵਦਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਨ ਬੂਟੇ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਖਿੜਕੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 0 ° C ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ coveredੱਕਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਤਣੇ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਰਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਪਰੂਸ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨਾਲ coveredੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਰਫ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਨੌਜਵਾਨ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਖਿੱਚੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਹਨ. ਸਧਾਰਣ ਬੁਰਲੈਪ ਨੂੰ coveringੱਕਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੂਟ੍ਰਾਸਿਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੈਰ-ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਪਿਘਲਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਅਕਸਰ, ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘਰ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਠੰ windੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ.

ਚੇਤਾਵਨੀ! ਤੁਸੀਂ ਡੀਓਡਰ ਦੇ ਤਾਜ ਨੂੰ ਸਪਰੂਸ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ coverੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੂਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕਲੋਰੋਫਿਲ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ.

ਪ੍ਰਜਨਨ

ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਦਿਓਡਰ ਸਵੈ-ਬੀਜ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਝਾੜ ਲਗਾ ਕੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪੌਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ, ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਦਾ ਬੀਜ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਟਰੀਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਉਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2-3 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਭਿੱਜਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ. ਕੁਝ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਬੀਜ ਨੂੰ ਗਿੱਲੀ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਫਰਿੱਜ ਦੇ ਤਲ਼ੇ ਸ਼ੈਲਫ ਤੇ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਪੀਟ-ਰੇਤ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਾਲੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫੁਆਇਲ ਨਾਲ coveredੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਦੇ 2-3 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਗਦੇ ਹਨ, ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮਾਪਦੰਡ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ:

  • ਚੰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਪੂਰਕ ਰੋਸ਼ਨੀ;
  • ਨਮੀ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ;
  • ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ;
  • ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਸਾਰਣ;
  • ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿਚਲਾ ਅੰਤਰ 10-25 of range;
  • ਤਾਜ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੇਣ.

ਚੇਤਾਵਨੀ! ਜੇ ਫਿਲਮ ਦੇ ਕਵਰ ਨੂੰ ਉਗਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੌਦੇ ਮਰ ਜਾਣਗੇ.

ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੀੜੇ

ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ:

  • ਜੰਗਾਲ;
  • ਚਿੱਟੀ ਜੜ੍ਹ ਸੜਨ;
  • ਭੂਰੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸੜਨ;
  • ਭੂਰੇ prismatic ਸੜਨ;
  • ਰੈਸਲ ਕੈਂਸਰ;
  • ਕਲੋਰੋਸਿਸ.

ਫੰਗਲ ਸੰਕਰਮਣਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਡੀਓਡਰ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਇਲਾਜ ਬਾਰਡੋ ਤਰਲ ਦੇ ਘੋਲ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਉੱਲੀਮਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਤਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੱ .ੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਚੂਨਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਲੋਰੀਓਸਿਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਸਿੰਚਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤੇਜ਼ਾਬ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਟੈਮ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕੋਨੀਫੋਰਸ ਕੂੜਾ ਜਾਂ ਉੱਚ ਮੂੜ ਪੀਟ ਨਾਲ ulਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਚੇਤਾਵਨੀ! ਤੁਸੀਂ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਕਰੌਦਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦੇ - ਇਹ ਫਸਲਾਂ ਅਕਸਰ ਜੰਗਾਲ ਦੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਲ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਓਡਰ 'ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ:

  • ਪਾਈਨ ਹਰਮੇਸ;
  • ਪਾਈਨ ਐਫੀਡ;
  • ਸਧਾਰਣ ਉੱਕਰੀ
  • ਆਮ ਪੈਮਾਨਾ ਕੀੜੇ;
  • ਪਾਈਨ ਕੀੜਾ.

ਡੀਓਡਰ 'ਤੇ ਅਣਚਾਹੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਪਤਲੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਸਿੱਟਾ

ਨਿੱਜੀ ਪਲਾਟ 'ਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਸੀਡਰ ਉਗਾਉਣਾ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਐਫੇਡ੍ਰਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ "ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦਾ ਰੁੱਖ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਆਖਿਰਕਾਰ, ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਇਆ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਸੀਡਰ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਅਤੇ ਫੋਟੋ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਪਏਗਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਮਾਲੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਪੋਤੀਆਂ ਇਸ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਓਡਰ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ.