ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ (ਐਸਚੇਰੀਓਸਿਸ): ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ


ਵੱਛਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਸੂਖਮ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹੈ - ਵੱਛਿਆਂ ਦਾ ਇਕਰਿਥੀਓਸਿਸ. ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਦਾ ਆਮ ਨਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਕੋਲਿਬਸੀਲੋਸਿਸ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਲਾਗ ਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਹਫਤੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਡੇਅਰੀ ਵੱਛੇ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਅਕਸਰ ਐਸਕਰਾਈਕੋਸਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਦੀ ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਛੂਤ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ. ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਛੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪ ਹਨ. ਇਹ ਜਰਾਸੀਮ ਈ. ਕੋਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਮਲਾਵਰ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਈਸਰੀਚੀਆ (ਏਸੈਰੀਚੀਆ ਕੋਲੀ) ਗੰਦੇ ਲੇਵੇ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਵੱਛੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਰਕ ਏਜੰਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਨਵਜੰਮੇ ਵੱਛੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿੱਚ ਸੂਖਮ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ .ਦਾ ਹੈ, ਬਾਹਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਾਰਮ ਵਿਚਲੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ. ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਓਬਿਚ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਛੂਤਕਾਰੀ ਅਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ. ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਚਿੱਟਾ ਦਸਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਅੱਗੇ, ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ. ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ੇਨਵਸਕੀ, ਮਿਖਿਨ, ਤਸਵੇਨ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਵਰਗੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਰੀਓਟਾਈਪਜ਼, ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਧੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਖੋਜ ਕੀਤੀ.

ਵੱਛੇ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਕ ਏਜੰਟ ਈ ਕੋਲੀ ਦੇ ਜਰਾਸੀਮ ਤਣਾਅ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਾਮ-ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਅਨੈਰੋਬਿਕ ਸੂਖਮ ਜੀਵ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ. ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਵੱਛੇ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਡਾਇਗਨੋਸਿਸ, ਆਂਦਰਾਂ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਚਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲਿੰਫ ਨੋਡਜ਼ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਡਿਸਬਾਇਓਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਈ. ਕੋਲੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਉਬਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ 60 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - 15-20 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ. ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ, ਉਹ 3-4 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ, ਬਲੀਚ, ਫੀਨੋਲ ਅਤੇ ਫਾਰਮਿਨ ਕੈਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਕਾਰਕ ਏਜੰਟਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਬਾਕੀ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹਨ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਈ ਪੜਾਅ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਤੀਬਰ, ਸਬਆਕੁਟ ਅਤੇ ਹਾਈਪਰਕ੍ਰੇਟ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਥਾਨਕਕਰਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:

  • ਐਂਟਰਿਕ - ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਲਕਾ ਰੂਪ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੈਕਟਰੀਆ ਵੱਛੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਅੰਤੜੀ ਦੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਐਂਡੋਟੌਕਸਿਨ ਜਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ;
  • ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਐਂਟਰੋਟੌਕਸਿਕ ਰੂਪ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੂਖਮ ਜੀਵ ਉਪਕਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਐਕਸੋਟੌਕਸਿਨ ਜਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ;
  • ਸੈਪਟਿਕ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਰਾਸੀਮ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਲਿੰਫ.

ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਘਾਤਕ ਹੋਵੇਗੀ.

ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ. ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਫੈਲਣ ਦਾ ਬੀਤਣ ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ - ਸਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਬਹੁਤੇ ਅਕਸਰ, ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਦੇ ਸਟਾਲ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਣ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਕ ਏਜੰਟ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾੜ੍ਹਾਪਣ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਗ ਦੇ ਹੋਰ ਫੈਲਣ ਲਈ ਲਾਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ. ਤਜ਼ਰਬੇਕਾਰ ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੱਕ ਖਾਸ ਟੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਛਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਧੀ ਕਈਂ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 2-3 ਦਿਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਗਰਭਵਤੀ ਗਾਂ ਦੀ ਨਾਕਾਫੀ ਦੇਖਭਾਲ.

ਵੱਛੇ ਵਿੱਚ ਏਸਚੇਰੀਓਸਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ

ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਫੋਕਲ-ਓਰਲ ਰਸਤੇ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਫਾਰਮ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੈਨੇਟਰੀ ਅਤੇ ਸਵੱਛ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨਾ;
  • ਦੂਸ਼ਿਤ ਫੀਡ, ਦੂਸ਼ਿਤ ਪਾਣੀ;
  • ਦੁੱਧ, ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਗ cow ਤੋਂ ਕੋਲੋਸਟਰਮ, ਜੋ ਕਿ ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਵਾਹਕ ਹੈ;
  • ਗੰਦੇ ਲੇਵੇ;
  • ਫਾਲਤੂ ਕੂੜਾ, ਗੰਦਾ ਵਸਤੂ;
  • ਵੱਛੇ ਦੀ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਟੀਕਾਕਰਣ ਦੀ ਘਾਟ;
  • ਪਿਸ਼ਾਬ, ਸੰਕਰਮਿਤ ਜਾਨਵਰ

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵੱਛੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਇਮਿogਨੋਗਲੋਬੂਲਿਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਅਜਿਹੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਛੋਟ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋਫਲੋਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਕ ਹਨ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਮਾੜੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ adeੁੱਕਵੀਂ, ਸੰਤੁਲਿਤ ਪੋਸ਼ਣ, ਮਾੜੀ-ਕੁਆਲਟੀ ਦੀ ਖੁਰਾਕ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਸੂਖਮ ਤੱਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ ਵੱਛੇ ਦਾ ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਵਿਚ ਜੈਨੇਟਿਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ.

ਵੱਛੇ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਲੱਛਣ

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵੱਛੇ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਸੰਕਰਮਣ ਦਾ ਸਬਕੁਏਟ ਕੋਰਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੂਪ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵੱਛੇ ਅਕਸਰ ਬਿਮਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮ ਸਥਿਤੀ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੰਨਜਕਟਿਵਾਇਟਿਸ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਉਹ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਬਤੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਹਿਲਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਅਕਸਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਗੋਡੇ ਅਤੇ ਹੌਕ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਸਾਹ ਲੈਣਾ, ਨਾਸਕ ਡਿਸਚਾਰਜ.

ਇਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਨਵਜੰਮੇ ਵੱਛਿਆਂ ਵਿਚ, ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਝੱਗ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਦਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਅਤੇ ਆਮ ਸਥਿਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਖੰਭਿਆਂ ਵਿਚ, ਲਹੂ, ਬਲਗਮ ਅਤੇ ਕੋਲਸਟਰਮ ਦੇ ਗਤਲੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹਨ. ਤਾਪਮਾਨ 41-42 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਵੱਧ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਵੱਛੇ ਦਾ ਪੇਟ ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ, ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਫ਼ਿੱਕੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਕੇਤ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਕੋਲਿਬਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ ਅਨੁਕੂਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਹਾਈਪਰਟੈਕਟ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਵੱਛਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਰ ਲਗਭਗ 100% ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ, ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ. ਵੱਛੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਹ ਸੈਪਸਿਸ ਤੋਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੂਪ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ:

  • ਨਿਰੰਤਰ ਦਸਤ;
  • ਮਲ ਵਿਚ ਖੂਨ ਅਤੇ ਬਲਗਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ;
  • ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ, ਥਕਾਵਟ;
  • ਧੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਪਲਕਾਂ.

ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਸੈਪਟਿਕ ਰੂਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:

  • ਵੱਛੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਆਮ ਜ਼ੁਲਮ;
  • ਦਿਲ ਦੀ ਦਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ, ਸਾਹ;
  • ਤਾਪਮਾਨ ਵਿਚ ਵਾਧਾ;
  • ਦਸਤ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕਈ ਵਾਰ ਕੋਲੀਬਾਸੀਲੋਸਿਸ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਲੱਛਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਐਸਕਰਾਈਕੋਸਿਸ ਦਾ ਨਿਦਾਨ

ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਟੈਸਟਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸਹੀ ਨਿਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ, ਸੇਰੋਲੋਜੀਕਲ, ਬੈਕਟੀਰੀਆਜੀਕਲ ਅਤੇ ਮਾਈਕਰੋਸਕੋਪਿਕ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਵਿਧੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਦਾ ਦੇ ਗੁਦਾ ਜਾਂ ਟੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਲਈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਖਿਚਾਅ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡਰੱਗ ਥੈਰੇਪੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਮਾਈਕਰੋਸਕੋਪਿਕ ਵਿਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਈਕਰੋਸਕੋਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਕਾਰਕ ਏਜੰਟ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਖੋਜ ਵਿਧੀ ਨਕਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗ ਦੀ ਕਲੀਨਿਕਲ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਰਾਸੀਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਸੂਖਮ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਸੀਰੋਲਾਜੀਕਲ ਪਛਾਣ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਐਂਟੀਬਾਡੀਜ਼ ਅਤੇ ਐਂਟੀਜੇਨ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ. ਬੈਕਟਰੀਓਲੋਜੀਕਲ ਅਧਿਐਨ, ਜੋ ਕਿ ਕਈਂ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬੈਕਟਰੀਆ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਜਦੋਂ ਚੰਬਲ ਜਾਂ ਮੁਰਗੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਰਾਸੀਮਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਈਸ਼ੇਰੀਚੀਆ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਅੰਗਾਂ ਜਾਂ ਟਿਸ਼ੂਆਂ (ਲਹੂ, ਬੋਨ ਮੈਰੋ, ਤਿੱਲੀ, ਦਿਲ) ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ;
  • 1-2 ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਐਂਟੀਜੇਨਜ਼ ਨਾਲ ਏਸ਼ੇਰੀਚੀਆ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣਾ;
  • ਏਸਰੀਚੀਆ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਡਿਸਚਾਰਜ, ਜੋ ਪਾਥੋਜੈਨਿਕ ਸੇਰੋਗਰੂਪ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ.

ਸਲਾਹ! ਵੱਛੇ ਵਿਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਇਰਲ ਐਂਟਰਾਈਟਸ, ਸੈਲਮੋਨੇਲੋਸਿਸ, ਜ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਨਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਕਲੀਨੀਕਲ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ.

ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਇਲਾਜ

ਇਕ ਵਾਰ ਸਹੀ ਜਾਂਚ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵੱਛੇ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਵੈਟਰਨਰੀ ਮਾਹਰ ਵੱਛਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੈਕਟਰੀਓਫੈਜ, ਗਾਮਾ ਗਲੋਬੂਲਿਨ, ਅਤੇ ਹਾਈਪਰਿਮਿਮੂਨ ਸੀਰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਵਿਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਲੇਵੋਮਾਈਸਿਨ, ਬਾਇਓਮਾਇਸਿਨ, ਹੋੱਨਟੋਮਾਈਸਿਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਵਾਈਆਂ. ਲੱਛਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਲੱਛਣ ਦੇ ਉਪਾਅ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵਿਟਾਮਿਨਾਂ, ਖਣਿਜਾਂ ਅਤੇ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਭਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਿਮਾਰ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਵੱਖਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੱਚੇ ਚਿਕਨ ਦੇ ਅੰਡੇ ਨਾਲ ਖਾਰਾ ਘੋਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਰੋਗਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਤਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰ ਘੜੀ ਦੁਆਰਾ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੈਂਪੋਰ ਦਾ ਤੇਲ, ਕੈਫੀਨ ਨੂੰ ਸਬ-ਕੱਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੀਕਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੀਰਮ ਵੀ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪਾਣੀ ਦੇ ਖਾਰੇ ਘੋਲ ਨਾਲ ਪੇਟ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਬੇਅਰਾਮੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਬੈਕਟੀਰਿਓਫੈਜ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ andਣ ਅਤੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋਫਲੋਰਾ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਛੇ ਦੀ ਐਨੀਮਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਨਾਲ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਬੀਓਟਿਕਸ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਫੀਡੁਮਬੈਕਟੀਰਿਨ ਜਾਂ ਐਂਟਰੋਬਿਫਿਡਿਨ.

ਸਲਾਹ! ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ.

ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੜਵੱਲ ਵੱਛੇ ਦੀ ਇਮਿ systemਨ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਮਜਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਟ੍ਰੈਕਟ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਹਾਇਕ ਥੈਰੇਪੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਇਸ ਲਈ, ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੀ ਥੈਰੇਪੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨਤ ਨਤੀਜਾ ਦੇਵੇਗੀ.

ਦਵਾਈ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਖਤ ਖੁਰਾਕ 'ਤੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪਾਣੀ-ਲੂਣ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੇਅਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਰਲ ਅਤੇ ofਰਜਾ ਦੇ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਭਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ. ਵੱਛੇ ਜੋ ਕੋਲੀਬਸੀਲੋਸਿਸ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋਏ ਹਨ ਨੂੰ ਵਿਟਾਮਿਨ ਸਪਲੀਮੈਂਟਾਂ, ਮਾਈਕ੍ਰੋ ਐਲੀਮੈਂਟਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਛੇ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਟੱਟੀ ਦੀ ਆਮ ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਨੇੜਿਓਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪੇਟ ਅਤੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਨੂੰ ਲੋਡ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਮ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਵੱਛੇ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਥੋਲੋਜੀਕਲ ਤਬਦੀਲੀਆਂ

ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਜਿਹੜੀ ਕੋਲਿਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਨਾਲ ਮਰ ਗਈ ਸੀ, ਆਮ ਥਕਾਵਟ, ਡੁੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਪਤਲੇ ਅੰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ. ਵੱਛੇ ਦੀ ਉੱਨ ਨੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਗੁਦਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਇਹ ਖੰਭ ਨਾਲ ਧੱਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚਮੜੀ ਵਿਚ ਜਲਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਕੋਲਿਬਸੀਲੋਸਿਸ ਦਾ ਸਬਕੁਟ ਫਾਰਮ ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਨਾਲ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ:

  • ਵੱਡੀ ਅੰਤੜੀ ਵਿਚ ਹੇਮਰੇਜਿਕ ਸੋਜਸ਼;
  • ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼;
  • ਹੇਮਰੇਜ ਨਾਲ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼;
  • ਨਾੜੀਆਂ ਦੀ ਸੋਜਸ਼;
  • ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ;
  • ਥੈਲੀ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ;
  • ਲਿੰਫ ਨੋਡਜ਼ ਦੀ ਸੋਜਸ਼;
  • ਮਾਇਓਕਾਰਡੀਅਮ ਵਿਚ ਡਾਇਸਟ੍ਰੋਫਿਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ;
  • ਤਿੱਲੀ ਦਾ ਵਾਧਾ;
  • ਜਿਗਰ, ਗੁਰਦੇ, ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਅਨੀਮੀਆ ਦੇ ਸੰਕੇਤ.

ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਕਰਨ ਵੇਲੇ, ਮਾਹਰ ਅਬੋਸਮ ਵਿਚ ਜੰਮ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਟਰੇਸ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੰਤੜੀਆਂ ਵਿਚ ਬਲਗ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਨਜਤ ਖਾਣੇ ਦੀਆਂ ਬਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ. ਪੈਰੀਟੋਨਿਅਮ 'ਤੇ ਕਈ ਹੇਮਰੇਜ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ.

ਨੌਜਵਾਨ ਖੇਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਵੱਛਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਫਾਰਮ 'ਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਗ cow ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਦੋ ਵਾਰ ਟੀਕਾਕਰਣ ਕਰਨਾ. Calving ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਨਵਜੰਮੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੋਗਾਣੂ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਫਾਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਲਗ਼ਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦਿਓ.

ਹੋਰ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮੁ sanਲੇ ਸੈਨੇਟਰੀ ਅਤੇ ਸਵੱਛਤਾ ਮਾਨਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ;
  • ਸੇਵਾ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ;
  • ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੇ ਤੂੜੀ ਜਾਂ ਬੁਰਲਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ;
  • ਗਰਭਵਤੀ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਖੁਰਾਕ;
  • ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਖਣਿਜ;
  • ਨਿਯਮਤ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਕੋਠੇ ਦੀ ਰੋਗਾਣੂ;
  • ਹੋਟਲ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਕਮਰਾ।

ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਵਜੰਮੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਪ੍ਰਤੀਰੋਧੀ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਆਪਣਾ ਮਾਈਕ੍ਰੋਫਲੋਰਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਦੇਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

ਵੱਛਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਅਤੇ ਸੀਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ:

  • ਮਲਟੀਵਲੈਂਟ ਟੀਕਾ, ਜੋ ਕਿ ਵੱਛੇ ਵੱvingਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
  • ਪੌਲੀਵਲੇਂਟ ਸੀਰਮ - ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਉਮਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
  • ਕੋਲੀਪ੍ਰੋਟੈਕਟਨ VIEV - ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
  • ਜੀਵਾਣੂ - ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੇਤਲੀ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 1-4 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਸਹੀ ਇਲਾਜ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਿਰਫ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਜਿਸ ਫਾਰਮ ਵਿਚ ਬਿਮਾਰ ਜਾਨਵਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨੇਟਰੀ ਅਤੇ ਵੈਟਰਨਰੀ ਉਪਾਅ ਕਰਨੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ. ਜਨਤਕ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਬਿਮਾਰ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਇੱਕ ਲਾਗ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਹੈ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਬੈਕਟੀਰੀਓਫੇਜ ਜਾਂ ਹਾਈਪਰਿਮਿmਨ ਸੀਰਮ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਵੱਛੇ ਵਿਚ ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸੰਕਰਮਣ ਗੰਭੀਰ ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ, ਤੇਜ਼ ਥਕਾਵਟ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਸ਼ਾ, ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੱਛਣ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਕੋਲੀਬੈਸੀਲੋਸਿਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਕਥਾਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਟੀਕਾ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਲਾਗ ਸਾਰੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾ ਫੈਲ ਜਾਵੇ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: ਪਸਆ ਦ ਵਚ ਮਕ ਲਗਣ ਦ ਕਰਨ ਅਤ ਘਰਲ ਇਲਜ Some reasons of loose motion and treatment in cattles (ਅਕਤੂਬਰ 2021).