ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ: ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਤ, ਜਦੋਂ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣਾ ਹੈ


ਗੁਲਾਬ ਇੱਕ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪੌਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹਰ ਮਾਲੀ ਮਾਲਕ ਆਪਣੀ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਫੁੱਲ ਉਗਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿਕਲਪ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਪੌਦਾ ਇੰਨਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ apਾਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਸ਼ੀਅਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਲਈ suitableੁਕਵਾਂ ਹੈ.

ਵਧ ਰਹੇ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਸਜਾਵਟੀ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਵਾਧੇ ਲਈ, ਕੁਝ ਸ਼ਰਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ. ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਸਪਰੇਅ ਗੁਲਾਬ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ. ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਸਲ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬਾਂ ਨੇ ਅਨੁਕੂਲ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਉਹ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ adਾਲ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕਾਸ਼ਤ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ:

  1. ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦਰਮਿਆਨੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਝਾੜੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਤਣੀਆਂ ਹਨ. ਪੌਦਾ ਮਕੈਨੀਕਲ ਤਣਾਅ, ਹਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਘੱਟ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ.
  2. ਪਾਰਕ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹਨ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਸਰਾ ਬਗੈਰ ਹਾਈਬਰਨੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਠੰਡ ਵਰਤਦੇ ਹਨ.
  3. ਉੱਚ ਰੋਗ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਨੂੰ ਲਾਗਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ
  4. ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਲੰਮੇ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਰਪੂਰ ਖਿੜਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਇੱਕ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਖਿੜਦੀਆਂ ਹਨ.

ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਮੁਕੁਲ ਮਈ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਜਾਂ ਜੂਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਖਿੜਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਬਹੁਤੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਨਾਲੋਂ 2-3 ਹਫਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ, ਛਾਂਟੇ ਕਰਨ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ.

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ

ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਇਕੱਲੇ ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਏ ਫੁੱਲ ਨਾਲ. ਜਦੋਂ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਅਤੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਅਕਸਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ofਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਤਣੇ ਸਿੱਧੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਗੁਲਾਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਸਭ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮ:

ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਹਰੇਕ ਮਾਲੀ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਲੋੜੀਦੇ ਅਕਾਰ ਅਤੇ ਰੰਗ ਦਾ ਗੁਲਾਬ ਚੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸਜਾਵਟੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪੌਦੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ.

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਲਈ ਲਾਉਣਾ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ

ਅਜਿਹੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਫਾਇਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲਤਾ ਹੈ. ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਝਾੜੀਆਂ ਇਕੱਲੀਆਂ ਜਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪੌਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸਾਈਟ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਬਿਜਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਉਣ, ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੀਆਂ ਮੁ requirementsਲੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਜਦ

ਅਜਿਹੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਠੰਡ-ਰੋਧਕ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਾਹਰ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫਿਰ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਕੋਲ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੜ੍ਹ ਫੜਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇਗਾ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਪੌਦਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਤਹੀ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੇ ਵਾਧੇ 'ਤੇ energyਰਜਾ ਖਰਚ ਕਰੇਗੀ. ਜੜ੍ਹਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹਿਣਗੀਆਂ.

ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਬਾਹਰ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੌਦਾ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸੋਕੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਠੰਡੇ ਚੁਸਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਬਾਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਝਾੜੀ ਲਗਾਉਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ.

ਇੱਕ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸ

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟੀ ਫਸਲਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇੱਕ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਲਈ ਸਾਈਟ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਬਿਜਾਈ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ. ਇਹ ਕਦਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ.

ਸਾਈਟ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ

ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਬਾਹਰੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ. ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ' ਤੇ ਖਿੜਣ ਲਈ, ਕਈ ਜਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਚਾਨਣ ਮੁਕੁਲ ਗਠਨ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਛਾਂ ਵਿਚ, ਝਾੜੀ ਦਾ ਬਦਤਰ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਮੁਕੁਲ ਘੱਟ ਚਮਕਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਇਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ 50 ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਹਵਾ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਡਰਾਫਟ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਸਾਈਟ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਲਾਗਲੇ ਲਾਗ ਦੇ ਕੋਈ ਸੰਭਾਵਿਤ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਝਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟੀ ਪੌਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ:

  • nessਿੱਲਾਪਨ
  • ਚੰਗਾ ਸਾਹ;
  • ਨਿਰਪੱਖ ਐਸਿਡਿਟੀ;
  • ਕਾਫ਼ੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ.

ਜੇ ਸਾਈਟ ਮਾੜੀ, ਬਾਂਝ ਮਿੱਟੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਲਾਉਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ ਪੁੱਟ ਦਿਓ. ਇਸ ਵਿਚ ਖਾਦ ਜਾਂ ਹਿ humਮਸ ਨੂੰ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਵਰਦੀ ਕੰਪੋਸਟ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਸਰੋਤ ਹੈ.

ਗੁਲਾਬ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ

Seedlings ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਨਰਸਰੀਆਂ ਜਾਂ ਬਗੀਚੀ ਸਟੋਰਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਰੀਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਛੋਟੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੁੰਗੇ ਦੇ ਨਾਲ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ, ਤਾਜ਼ੀ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖੋਦਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ.

ਖੁੱਲੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬੂਟੇ ਜ਼ਰੂਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ:

  1. ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ 2-3 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਡੁੱਬੋ.
  2. ਨੁਕਸਾਨ, ਨੁਕਸਾਂ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਲਈ ਜੜ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ.
  3. ਟੁੱਟੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਮ ਕਰੋ.
  4. ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਬਿਜਾਈ ਤੋਂ 20 ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਫੰਜਾਈਡਾਈਡਲ ਘੋਲ ਵਿਚ ਡੁੱਬੋ.

ਬੀਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਕ, ਬੂਟੇ ਇੱਕ ਠੰ placeੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਬੇਸਮੈਂਟ ਜਾਂ ਸੈਲਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੁੰਗਰਿਆਂ ਨੂੰ 3-5 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੱਕ ਜਾਣਗੇ.

ਪਾਰਕ ਲਗਾਉਣਾ ਗੁਲਾਬ ਹੈ

ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਮੌਸਮ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਭਾਰੀ ਬਾਰਸ਼ ਦੇ.

ਕਿਵੇਂ ਉਤਰਨਾ ਹੈ:

  1. 70 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਮੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹੋ.
  2. ਤਰਲ ਕੱ drainਣ ਲਈ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਕੁਚਲਿਆ ਪੱਥਰ ਤਲ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
  3. Looseਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ.
  4. ਬੀਜ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਰੱਖੋ.
  5. ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ Coverੱਕੋ ਅਤੇ ਟੁਕੜੀਆਂ ਦੁਆਲੇ ਹਲਕੇ ਜਿਹੇ ਟੈਂਪ ਕਰੋ.
  6. ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ.

ਪੌਦੇ ਦਾ ਰੂਟ ਕਾਲਰ ਡੂੰਘੇ 5-6 ਸੈ.ਮੀ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਬੂਟੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ 1-1.5 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ 1-2 ਵਾਰ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ. ਫਿਰ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਝਾੜੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ.

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਣਸੁਖਾਵੇਂ ਕਾਰਕ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ .ਾਲਣ ਲਈ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਨਿਯਮਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਈ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਪਾਅ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣਾ, ਮਲਚਿੰਗ ਅਤੇ ningਿੱਲਾ ਹੋਣਾ

ਸੂਚੀਬੱਧ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ. ਪਾਰਕ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਸੋਕੇ ਪ੍ਰਤੀ ਘੱਟ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹਨ. ਦੁਰਲੱਭ ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਹਰ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀ ਨੂੰ 20-30 ਲੀਟਰ ਗਰਮ, ਸੈਟਲ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਬਾਰਸ਼ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿਚ, ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪਾਰਕ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਜਲਦੀ ਨਮੀ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਸੁੱਕੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਾਣੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. 1 ਝਾੜੀ ਲਈ, 50-60 ਲੀਟਰ ਤਰਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜੜ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਣ.

ਮਲਚਿੰਗ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਨਮੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਰੁੱਖ ਦੀ ਸੱਕ, ਬਰਾ ਅਤੇ ਤੂੜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ. ਮਲਚ 5-10 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮਿੱਟੀ ਦੇ ningਿੱਲੇ ਪੈਣ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਲਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਵਿਧੀ ਹਰ 1-2 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ

ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਯੋਗ ਦੇਖਭਾਲ ਖਾਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ, ਝਾੜੀਆਂ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਣਿਜ ਰਚਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਦ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਪੰਛੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਜਾਂ ਗੰਦੀ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਹਰੇਕ ਝਾੜੀ ਲਈ 100 ਗ੍ਰਾਮ.

ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਅਮੋਨੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਮਈ ਵਿਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. 1 ਵਰਗ ਲਈ. ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮੀਟਰ 10-15 g ਘੋਲ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਮੁੜ ਖਣਿਜ ਖਾਣਾ ਜੂਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਫੁੱਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਗੁਲਾਬ ਨੂੰ ਖਾਦ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ.

ਜਦੋਂ ਮੁਕੁਲ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਦ ਅਤੇ ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ, ਆਖਰੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਪੋਟਾਸ਼ ਲੂਣ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਛਾਂਟਣਾ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦੇਣਾ

ਪਹਿਲੇ 2-3 ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲੋ ਨਾਲ ਹਟਾਉਣ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਕਟੋਰੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਈਟਾਂ ਦਾ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਘੋਲ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਸਿਰਫ ਉਹ ਕਿਸਮਾਂ ਜੋ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਖਿੜਦੀਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਵਾਰ ਖਿੜਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੀੜੇ

ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਲਾਗਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਸਿਰਫ ਕਾਸ਼ਤ ਦੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਘੋਰ ਉਲੰਘਣਾ ਜਾਂ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਸੰਭਾਵਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ:

  • ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ;
  • fusarium wilting;
  • ਕਾਲੀ ਥਾਂ;
  • ਸਲੇਟੀ ਸੜ
  • ਜੰਗਾਲ

ਇਲਾਜ ਲਾਗ ਦੀ ਕਿਸਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬ੍ਰੌਡ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਫੰਜਾਈਗਾਈਡਸ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਲਾਗ ਨਾ ਫੈਲ ਜਾਵੇ. ਉੱਲੀਮਾਰ ਨਾਲ 2-3 ਵਾਰ ਛਿੜਕਾਓ.

ਗੁਲਾਬ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:

  • aphid;
  • ਪੈਨੀ;
  • ਮੱਕੜੀ ਦੇਕਣ;
  • ਪੱਤਾ ਰੋਲਰ;
  • scabbards.

ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਬਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਲਸਣ ਜਾਂ ਕੈਲੰਡੁਲਾ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਪਰੇਅ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਇਲਾਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਇੱਕ ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਇੱਕ ਮਾਂ ਝਾੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪੌਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕੇ ਹਨ. ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਇੱਕ ਫਾਇਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਗਭਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਕਟਿੰਗਜ਼

Methodੰਗ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ. ਅੱਧੇ-ਲਾਈਫਿਨਾਈਡ ਡੰਡੀ ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਵੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਕਟਿੰਗਜ਼ 'ਤੇ ਕੰਡੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅਜਿਹੀ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦੀ.

ਸਰਬੋਤਮ ਕੱਟਣ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 12-15 ਸੈ.ਮੀ.

ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਟੈਮ ਵਿਚ 2-3 ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਉਨੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਮੁਕੁਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਕੱਟਣ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁਬੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਕ ਛੋਟੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ. ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਘਟਾਓਣਾ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵੰਡਣਾ

ਵਿਧੀ ਅਪ੍ਰੈਲ ਜਾਂ ਮਈ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱugਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਚਾਕੂ ਜਾਂ ਪ੍ਰੂਨਰ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਪਰਲੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਹਰ ਕੱਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਂਟੀਸੈਪਟਿਕ ਘੋਲ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਲੇਅਰਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਜਨਨ

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਵਿਚ ਇਸ ਵਿਧੀ ਲਈ ਲਚਕੀਲੇ ਤਣ ਹਨ. ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਜਵਾਨ ਸ਼ੂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਦਬਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਉੱਪਰੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ coveredੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੱਕ ਨੂੰ ਪਰਤਾਂ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭੜਕਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਪਰਤਾਂ ਬਸੰਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਹਨ. ਉਹ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਜੜ੍ਹ ਲੈ. ਅਗਲੀ ਬਸੰਤ, ਉਹ ਮਾਂ ਝਾੜੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ.

Offਲਾਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਜਨਨ

ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਾਈਡ ਰੂਟ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਬਣੀਆਂ ਹਨ. ਉਹ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਅਕਸਰ ਵਧਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਖਾਦ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਕੰਟੇਨਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਬੀਜ ਰੂਟ ਚੂਸਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁੱਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਦਰਖਤ ਦੁਆਰਾ ਜਣਨ

ਵੈਰੀਏਟਲ ਗੁਲਾਬ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵਿਧੀ ਪੌਦੇ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਪ੍ਰਜਨਨ ਲਈ, ਇਕ ਡੰਡੀ ਜਾਂ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁਕੁਲ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਝਾੜੀ 'ਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਵਿਧੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਵਿਧੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੁੱਲ ਦੀਆਂ ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਨੁਕਸਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਵੀਂ ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦਰਖਤ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਅਤੇ ਮੁਕੁਲ ਅਕਸਰ ਇਕ ਝਾੜੀ ਵਿਚ ਜੜ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ.

ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਵਧਣ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸੁਝਾਅ ਹਨ. ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਮ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ.

ਮਦਦਗਾਰ ਸੰਕੇਤ:

  1. ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੋਰੀ ਬੀਜ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੋਂ 2-3 ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਡੂੰਘੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
  2. ਸਿਰਫ ਸੜੀ ਹੋਈ ਖਾਦ ਜਾਂ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਖਾਦ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਤਾਜ਼ੇ ਰੂਟ ਸੜਨ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  3. ਬੀਜਣ ਵੇਲੇ, ਬੀਜ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੋਲ ਵਿਚ ਡੁਬੋਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਨਮੈਟੋਡਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ.
  4. ਚੂਨਾ ਉੱਚ ਐਸਿਡਿਟੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  5. ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਰੰਗਤ ਨਾ ਹੋਣ.
  6. ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਝਾੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਸੁਆਹ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  7. ਪੌਦੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਹਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਪਾਰਕ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਉਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੁ agਲੇ ਐਗਰੋਟੈਕਨਿਕਲ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਅਣਉਚਿਤ ਦੇਖਭਾਲ ਪੌਦੇ ਦੀ ਅਚਨਚੇਤੀ ਬਿਪਤਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਪਾਰਕ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਇੱਕ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਕਾਰਜ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਰੱਥ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਬੇਮਿਸਾਲਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਜਿਹੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ conditionsੁਕਵੀਂ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਹਰੇ ਭਰੇ ਫੁੱਲ, ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਗੇ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: shanti guess paper for 12th classmarch 2020general englishTechnical Ajit (ਅਕਤੂਬਰ 2021).