ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਗੋਭੀ: ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰੀ ਕਾਸ਼ਤ


ਬਾਹਰੋਂ ਕੋਹਲੜਬੀ ਦਾ ਵਧਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਗੋਭੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਲਈ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ, ਲਾਉਣਾ methodੰਗ ਅਤੇ timੁਕਵੇਂ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਬਾਹਰੀ ਕੋਹਲਬੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਕਿਵੇਂ ਵਧਦੀ ਹੈ

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮਨ ਕੋਹੱਲਬੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਇਸ ਦੇ ਅਮੀਰ ਰਸਾਇਣਕ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਖੁਰਾਕ ਉਤਪਾਦ ਹੈ.

ਸੰਘਣੇ ਡੰਡੇ ਦਾ ਫਲ ਬਾਹਰੋਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਰਨਿਪ ਜਾਂ ਰੁਤਬਾਗਾ ਵਰਗਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸਨੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ - ਜਰਮਨ ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਗੋਭੀ-ਟਰਨਿਪ"

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵਿਕਸਤ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਪਤਲੀ ਪਰ ਲੰਬੀ ਟੇਪ੍ਰੂਟ ਸੰਘਣੀ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ. ਇਹ 0.25-0.3 ਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲਗਭਗ 0.6 ਮੀਟਰ ਤਕ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਜੜ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿਚ 2.5 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਵਿਚ ਇਕ 7-8 ਸੱਚਾ ਪੱਤਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਣੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਘਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਉਹ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਡੰਡੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਗੋਲ ਅਤੇ ਗੋਲ-ਫਲੈਟ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੱਤੇ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਤਣੇ ਇੱਕ ਸੰਘਣੇ ਛਿਲਕੇ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਮਾਸ ਪੱਕਾ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ. ਕੋਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਡੰਡੀ ਮੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਪੱਕਦਾ ਹੈ.

ਭਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਛਿਲ ਹਰੇ ਜਾਂ ਜਾਮਨੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕੋਹਲੜਬੀ ਕਿੱਥੇ ਵਧਦੀ ਹੈ

ਬਾਹਰੋਂ ਕੋਹਲਬੀ ਵਧਣਾ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੈ. ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 15-18 ° C ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 8-10 ° C ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਦੇ ਵੱਧਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਠੰ inੇ (6-10 ° C) ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਇੱਕ ਠੰਡੇ-ਰੋਧਕ ਫਸਲ ਹੈ. ਸੋਕੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਨਮੀ ਕੱract ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਘਾਟ ਸਟੈਮ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਘੱਟ ਕੁਆਲਟੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ.

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦੀ ਸਫਲ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ:

  • ਕਾਫ਼ੀ ਰੌਸ਼ਨੀ - ਜਦੋਂ ਛਾਂਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਫਲ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਝਾੜ ਝੱਲਦਾ ਹੈ;
  • ਦੱਖਣੀ ਜਾਂ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ opਲਾਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ;
  • ਲੰਬੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਣ ਬਣਦੇ ਹਨ;
  • ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ looseਿੱਲੀ amਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਅਮੀਰ;
  • ਧਰਤੀ ਦੀ ਐਸਿਡਿਟੀ ਨਿਰਪੱਖ ਜਾਂ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਖਾਰੀ ਹੈ, ਅਨੁਕੂਲ ਸੂਚਕ 6.5-4.4 ਪੀਐਚ (5.5 ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ) ਹੈ;
  • ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਫਲਦਾਰ, ਬਾਰਾਂ ਬਾਰਾਂ ਘਾਹ, ਆਲੂ, ਟਮਾਟਰ, ਗਾਜਰ, ਕੱਦੂ, ਉ c ਚਿਨਿ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਲਗਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ;
  • ਕਰੂਸੀਫੋਰਸ (ਗੋਭੀ) ਪਰਵਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਂਬਰ ਮਾੜਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਜਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਇਹ ਮੋਟੇ ਤੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤ ਤਣੇ ਦੇਵੇਗਾ.

ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਕੋਹਲੜਬੀ ਉਗਾਉਣ ਦਾ ਇਕ ਪਲਾਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਡੂੰਘਾਈ ਡੂੰਘਾਈ - ਬੇਲਗ ਬੇਯੋਨੈੱਟ. ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ 1 ਮੀਟਰ ਲਈ ਜੋੜਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ:

  • ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ 1 ਕੱਪ;
  • ਯੂਰੀਆ 1 ਚੱਮਚ;
  • ਜੈਵਿਕ 3-4 ਕਿਲੋ;
  • ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ 1 ਤੇਜਪੱਤਾ ,. l.

ਕੋਹਲੜਬੀ ਗੋਭੀ ਕਿੰਨੀ ਵਧਦੀ ਹੈ

ਕੋਹਲੜਬੀ ਦੀਆਂ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਜਲਦੀ ਪੱਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ. ਖੁੱਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੱਕਣ ਵਿੱਚ 65-75 ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਵਾingੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਕੋਹੱਲਬੀ ਗੋਭੀ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਜਦ

ਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ ਚੁਣੇ .ੰਗ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਬੀਜ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਬਿਜਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਮਈ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

Seedlings ਮਾਰਚ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਵਧਣ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ. ਤੁਸੀਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਮਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਬੈਚ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਲਾਉਣਾ ਜੂਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਤਝੜ ਦੀ ਠੰਡ ਪੌਦੇ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਰਬੋਤਮ ਅੰਤਰਾਲ 2 ਹਫ਼ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਕਿਵੇਂ ਵਧੋ

ਤੁਸੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਬੂਟੇ ਲਗਾ ਕੇ ਬੀਜ ਬੀਜ ਕੇ ਕੋਹਲੜਬੀ ਉਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਦਰਮਿਆਨੀ ਅਤੇ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ isੁਕਵੀਂ ਹੈ. ਬੀਜ 15-18 ° ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਬਾਹਰ ਉਗਦੇ ਹਨ. ਬੂਟੇ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਵਧਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.

ਕੋਹਲਬੀ ਗੋਭੀ ਦੇ ਪੌਦੇ ਕਿਵੇਂ ਉੱਗਦੇ ਹਨ

ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘਟਾਓਣਾ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ ਹਲਕੀ ਅਤੇ looseਿੱਲੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੀਟ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇਸਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਦਾਨ ਅਤੇ ਹੁੰਮਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.

ਵੱਖਰੇ ਸੈੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਹਲਬੀ ਦੇ ਬੂਟੇ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਡਿਸਪੋਸੇਬਲ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਕੱਪ, ਕੈਸਿਟਾਂ, ਪੀਟ ਜਾਂ ਨਾਰਿਅਲ ਬਰਿੱਕੇਟ ਵੀ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:

  1. ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ 15 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬੋ. ਤਾਪਮਾਨ 50 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ.
  2. ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਬੀਜ ਨੂੰ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰੋ, 1 ਮਿੰਟ ਲਈ ਪਕੜੋ.
  3. ਟਰੇਸ ਐਲੀਮੈਂਟਸ ਨੂੰ 12 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਘੋਲ ਵਿਚ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਡੁਬੋਓ.
  4. ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਕੁਰਲੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ (ਸਬਜ਼ੀ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ) ਲਈ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਪਾਓ.
  5. ਪੱਕਣ ਤੱਕ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ.

ਬਿਜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨਾਲ coverੱਕੋ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ 18-20 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਰੱਖੋ. ਪੌਦੇ ਉੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਨਾਹ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨਿਯਮ ਨੂੰ 8 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. 1.5 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਫਿਰ 17-18 ° ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਬੂਟੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ:

  • ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਿੱਲਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾ ਦਿਓ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ "ਸਪਰੇਅ ਕਰੋ";
  • ਤਾਪਮਾਨ ਨਿਯੰਤਰਣ;
  • ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਪਰਮੰਗੇਟੇਟ ਦੀ ਇਕੋ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ - ਹੱਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਾਲੇ ਲੱਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਉਪਾਅ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ;
  • ਜਦੋਂ 2 ਅਸਲ ਪੱਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪੌਦੇ ਲਗਾਓ - 1 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਲਈ 0.5 ਵ਼ੱਡਾ. ਖਣਿਜ ਕੰਪਲੈਕਸ ਅਤੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋ ਐਲੀਮੈਂਟਸ ਦੀਆਂ 0.5 ਗੋਲੀਆਂ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਅਣਚਾਹੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਾੜਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ. ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਡੱਬਿਆਂ ਜਾਂ ਕੰਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਪਾਅ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਜਦੋਂ ਇਕ ਸਾਂਝੇ ਬਕਸੇ ਵਿਚ ਬਿਜਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ 1 ਸੱਚੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੂਟੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੀਟ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਫਿਰ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ 20 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ. ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਇਸਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ 17 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ 11 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਘਟਾਓ.

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੌਦੇ ਸਖ਼ਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 2 ਹਫਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਬਾਹਰ ਕੋਹਲਬੀ ਗੋਭੀ ਕਿਵੇਂ ਉਗਾਈ ਜਾਵੇ

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬੀਜ ਬੀਜ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ:

  • ਰਾਈ, ਬਾਜਰੇ, ਬਲਾਤਕਾਰੀ ਬੀਜ - ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੀ-ਕੈਲਸਾਈਨ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਗ ਨਾ ਸਕਣ;
  • ਬਰਾ, ਉਹ ਖੁਸ਼ਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ;
  • ਸੁੱਕੀ ਰੇਤ;
  • ਗ੍ਰੈਨਿulesਲਜ਼ ਵਿਚ ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ - ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਬੀਜ ਨਾਲੋਂ ਭਾਰ ਨਾਲੋਂ 3-10 ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ.

ਡਰੇਗੀ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਖੁੱਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਸਲ ਬੀਜਣਾ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੈ. ਬੀਜਣ ਦੀ ਦਰ ਘੱਟ ਹੈ, ਵੰਡ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੂਟੇ ਦਾ ਉਭਾਰ.

0.1-0.2 ਗ੍ਰਾਮ ਬੀਜ ਪ੍ਰਤੀ 1 ਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1.5-2.5 ਸੈ.ਮੀ. ਤੱਕ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋੜੇ ਝਾਂਜਿਆਂ ਵਿਚ ਬੀਜ ਬੀਜਣਾ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੈ. ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫਾਸਲਾ 30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ, ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ 3-4 ਸੈਮੀ. ਤੁਰੰਤ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਕਰੋ.

ਉਭਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਤਲਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਗੁਆਂ .ੀ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ 10-15 ਸੈ.ਮੀ. ਅਤੇ ਮੱਧ ਅਤੇ ਦੇਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ 25-50 ਸੈ.ਮੀ.

ਜਦੋਂ ਪਤਲਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਨਮੂਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਟੀਲ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਨਿਯਮ

ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਵਾਦ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਵਾ harvestੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਹਲੜਬੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਨਿਯਮ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ:

  1. ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਮੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ. ਪਹਿਲਾਂ, ਕੋਹਲਬੀ ਨੂੰ ਹਰ 2-3 ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ. ਗਰਮ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਵਧਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੋਭੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ.
  2. ਬੂਟੀ ਦੀ ਕੋਹੱਲਬੀ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ senਿੱਲੀ ਕਰੋ, ਡੂੰਘੀ 6-8 ਸੈ.ਮੀ. ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਅਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦਾ Theਿੱਲਾ ਹੋਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
  3. ਡੰਡੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਹਲਬੀ ਸਪੂਡ ਕਰੋ.
  4. ਤੁਸੀਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 1 ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿਚ 2-3 ਵਾਰ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਖਾਦ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਯੂਰੀਆ, ਸਲਿ toਸ਼ਨ ਦਾ ਵਧੀਆ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. 10 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ 1 ਤੇਜਪੱਤਾ, ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਟੂਲ ਦੀ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਅਤੇ ਵਾ afterੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਖਣਿਜ ਖਾਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ.

ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੀੜੇ

ਜਦੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਹੱਲਬੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਗੋਭੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ. ਆਮ ਰੋਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਲੇਸਦਾਰ ਜਾਂ ਨਾੜੀ (ਕਾਲੀ ਸੜਨ) ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਸਮੱਸਿਆ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਨਮੀ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ, ਫਸਲੀ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਬਲਦੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਬਚੇ ਅਵਸ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

ਡਰੱਗ ਬੀਨੋਰਮ ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਜੀਵਾਣੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਫਾਈਲੈਕਸਿਸ ਲਈ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਲੈਨਰੀਜ਼ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀ ਕੀਲਾ ਹੈ. ਇਹ ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ਾਬ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ, ਇਸ ਦੇ ਜਲ ਭੰਡਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਹੂਲਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੋਹਲਬੀ ਦੇ ਬੂਟੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਖੁੱਲੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰ ਜਾਣਗੇ. ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਧੁੰਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

ਕੀਲਾ ਸੋਜਸ਼ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਇਕੋ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚੂਸਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਸਮੱਸਿਆ ਪੈਰੋਨੋਸਪੋਰੋਸਿਸ ਹੈ. ਡਾyਨ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਅਕਸਰ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਬਿਮਾਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਪੀਲੇ ਚਟਾਕ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਚਿੱਟੇ ਖਿੜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਪੱਤੇ ਦੀ ਪਲੇਟ ਤੋਂ ਪੀਲਾ ਪੈਣਾ ਅਤੇ ਮਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੌਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਵੈਕਟਰਾ, ਸਕੋਰ, ਟੋਪਾਜ਼, ਬਾਰਡੋ ਤਰਲ ਪੇਰੋਨੋਸਪੋਰੋਸਿਸ ਤੋਂ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ:

  1. ਮੁੱਖ ਪਰਜੀਵਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ ਪਿੰਡਾ. ਇਹ ਕਰੂਸੀਫੋਰਸ, ਕਾਲਾ, ਲਹਿਰਾਇਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਤਿਲਕਿਆ ਹੋਇਆ ਚੂਨਾ ਅਤੇ ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਰਾਗਿਤ ਕਰਨਾ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ. ਤੁਸੀਂ ਕਤਾਰ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨੈਫਥਲੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

    ਕਰੂਸੀਫੋਰਸ ਫਲੀਅ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, 15 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੌਦਾ 2-4 ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਮਰ ਸਕਦਾ ਹੈ

  2. ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕ੍ਰੂਸੀਫੋਰਸ ਗੈਲ ਮਿਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈਟੀਓਲੇਟ ਗਨੈਟ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਮਾਪ ਸਿਰਫ 2 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਹਨ. ਲਾਰਵਾ ਨੁਕਸਾਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਗਾੜ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫਸਲਾਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

    ਨਿਓਨੀਕੋਟੀਨੋਇਡਜ਼ ਪੇਟੀਓਲ ਮੱਛਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਿਰ weੰਗ ਨਾਲ ਨਦੀਨਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ

  3. ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਇੱਕ ਤਾਰ ਦਾ ਕੀੜਾ ਹੈ - ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਲਿਕ ਬੀਟਲ ਦਾ ਲਾਰਵੇ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਸਰੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, 1-4.5 ਸੈ.ਮੀ. ਲੰਬਾ. ਲਾਰਵਾ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੀਜ, ਜੜ੍ਹਾਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

    ਤੂੜੀ, ਘਾਹ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ - ਲਾਰਵਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ againstੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤੋ

  4. ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਵੀ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਚੁੰਗਲ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਐਗਰਵਰਟਾਈਨ, ਐਕਟੇਲਿਕ, ਵਰਟਾਈਮਕ, ਕਨਫੀਡੋਰ ਵਾਧੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਕੀੜੇ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.

    ਤੰਬਾਕੂਨ ਦੇ ਚਟਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਬਚਿਆ ਬਚੇ ਬਚਣ, ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ chਿੱਲਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਦਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

  5. ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਗੋਭੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੋਭੀ ਨੂੰ ਵ੍ਹਾਈਟਵਾੱਸ਼ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਿਤਲੀ ਦੇ ਪਤਲੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੱਤੇ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਕ ਕੀੜੇ 200 ਅੰਡਿਆਂ ਤੱਕ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ.

    ਤੁਸੀਂ ਗੋਭੀ ਨੂੰ ਬਿਟੌਕਸਿਬਾਸੀਲੀਨ ਨਾਲ ਲੜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਲੇਪਿਡੋਸਾਈਡ, ਭਿੰਡੇ ਕੁਦਰਤੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ

ਕਟਾਈ

ਖੁੱਲੇ ਗਰਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਲਈ, ਕੋਹਲੜਬੀ ਦੀ ਕਟਾਈ ਜ਼ਰੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੱਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ 2 ਹਫਤਿਆਂ ਲਈ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ 3-5 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ 0-1 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤਾਪਮਾਨ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਗੋਭੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਇਹ ਸੁੱਕੇ, ਸਾਫ ਦਿਨ 'ਤੇ ਕੋਹਲਰਾਬੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ:

  1. ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਟ ਦਿਓ.
  2. ਫਸਲ ਨੂੰ ਛਾਂ ਵਿਚ ਸੁੱਕੋ.
  3. ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਕੱਟੋ ਪੱਤੇ ਹਟਾਓ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਹਲੜਬੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹੇਗੀ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਵਾingੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਦੇਰੀ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੋਹਰਾਬੀ ਮੋਟਾ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਝੱਲਦਾ ਹੈ.

ਫਸਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਟੋਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਚ ਨਮੀ (95%) ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਲਣ ਗੁਣ ਕੁਆਲਿਟੀ ਦੇ ਛਿਲਕੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ. ਕੋਹਲਾਂਬੀ ਨੂੰ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿਚ ਸਟੋਰ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਡੰਡੀ ਨੂੰ ਰੇਤ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ. ਜ਼ੀਰੋ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ. ਜੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਾ harvestੀ 8 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਬਾਹਰੋਂ ਕੋਹਲੜਬੀ ਦਾ ਵਧਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਦੂਸਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਗੋਭੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਬੀਜਾਂ ਜਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਦੇਖਭਾਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਸਮੇਤ, ਵਿਆਪਕ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਦਾ ਸਹੀ ਸੰਗਠਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਸਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: Toki Bharat Insecticides Limited टक भरत इसकटसइड लमटड (ਸਤੰਬਰ 2021).