ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਇੱਕ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖੁਆਉਣਾ ਹੈ


ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ. ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਅਗਲਾ ਵਿਕਾਸ ਗਠਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਵੱਛੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖੁਆਉਣਾ ਹੈ

ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਫੀਡ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੁੱਖ ਸਪੀਸੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਪੜਾਅ ਤੇ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਫੀਡ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਵੱਛੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਗਾਂ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਕੋਲਸਟਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਫੀਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਰੂਘੇਜ ਉਹ ਫਾਰਮੂਲੇਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 45% ਫਾਈਬਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਹਜ਼ਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਫਾਈਬਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

  1. ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ. ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ, ਘਾਹ ਘਾਹ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਹਿੱਸੇ ਪੱਤੇ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ, ਭੱਠੇ ਹਨ. ਘਾਹ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਘਾਹ ਤੋਂ ਕੱ isੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  2. ਹੇਅਲੇਜ. ਇਹ ਡੱਬਾਬੰਦ ​​ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਝੁਲਸਣਾ 25 ਤੋਂ 45% ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  3. ਸ਼ਾਖਾ ਫੀਡ. ਇਹ ਆਮ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਪਰਾਗ ਦੇ ਅੰਸ਼ਕ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਸ਼ਾਖਾ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਜਵਾਨ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ 12 ਮਹੀਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ.

ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਰਸਦਾਰ ਫੀਡ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਿਆਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱvesੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

  • ਸਿਲੋ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਸਿਲੋ. ਬੀਜੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਫਸਲ ਬੀਜ ਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਾਇਓਕੈਮੀਕਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਚਾਅ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ;
  • ਜੜ ਫਸਲ ਅਤੇ ਕੰਦ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੀਡਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਗਾਜਰ, ਚੁਕੰਦਰ, ਆਲੂ ਅਤੇ ਕੱਦੂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਟੇਬਲ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ.

ਹਰੇ ਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਖੁਆਉਣਾ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਪਰਿਪੱਕਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਫੀਡ ਵਿੱਚ ਸੀਰੀਅਲ ਅਤੇ ਫ਼ਲਦਾਰਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:

  1. ਸੋਇਆ ਇਕ ਫੀਡ ਕੰਪੋਨੈਂਟ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ 33% ਸਬਜ਼ੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਸੋਇਆ ਗਰਮੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਫੀਡ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  2. ਦਾਲ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਓਟਮੀਲ, ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਨਾਜ, ਮਟਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ.

ਮਿਲਕ ਰਿਪਲੇਸਰ ਪੂਰੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਥਾਂ ਬਦਲਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ 5 ਵੇਂ ਜਾਂ 20 ਵੇਂ ਦਿਨ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਦੁੱਧ ਰੀਪਲੇਸਰ ਵੱਛੀਆਂ ਲਈ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਾਲਗ਼ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਇਹ ਪੇਸਚਰਾਈਜ਼ਡ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਦੁੱਧ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਵਾਪਸੀ
  • ਸੁੱਕੇ ਮੱਖੀ ਅਤੇ ਮੱਖੀ;
  • ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਟਾਮਿਨ;
  • ਸਬਜ਼ੀ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਚਰਬੀ;
  • ਲੈਕਟੋਫੈਰਿਨ.

ਖੁਸ਼ਕ ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ 75% ਲੈੈਕਟੋਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਖੇਤਾਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਗ cow ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਬਾਲਗ ਗਾਂ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਨਵਜੰਮੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਕੋਲਸਟਰਮ ਇਕ ਬਾਲਗ ਗਾਂ ਦੀ ਐਂਡੋਕਰੀਨ ਗਲੈਂਡ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਹੈ. ਇਹ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਕੋਲਸਟ੍ਰਮ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਰਿਪੱਕ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ. ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਬਛੜੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ ਵੱਛੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕਤਾ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਖੁਆਉਣਾ ਹੈ

ਡੇਅਰੀ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ 6 ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ. ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਚੂਸਣ ਦਾ methodੰਗ ਅਤੇ ਨਿੱਪਲ ਨੱਥੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ areੁਕਵੀਂ ਹੈ. ਹੈਂਗਿੰਗ ਫੀਡਰ ਵੱਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ.

ਚੂਸਣ ਦੇ methodੰਗ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਗ cow ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੇ ਕਈ ਫਾਇਦੇ ਹਨ:

  • ਇਹ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ;
  • ਭੋਜਨ ਛੋਟੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ;
  • ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਜੋਖਮ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਇਮਿ ;ਨ ਫੋਰਸਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ;
  • ਇੱਕ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹੀ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਗਾਵ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤਣ ਲਈ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੈ ਜਿਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਫੀਡਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਲਮਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫੀਡਰਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਨ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

ਚੇਤਾਵਨੀ! ਪਰਾਗ ਫੀਡਰ ਸਾਫ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਗੰਦਗੀ ਉਥੇ ਨਾ ਪਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਫੀਡ ਗਿੱਲੀ ਜਾਂ ਦਬਾਏ ਨਹੀਂ.

ਵੱਛੇ ਲਈ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤਕ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ

ਵੱਛੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਹਰ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪੂਰਕ, ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ, ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਵੱਛੇ ਨੂੰ 1 ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪਿਲਾਉਣਾ

ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜਨਮ ਦੇ ਬਾਅਦ. ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਵਿਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਤੱਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਦੇ ਕਈ ਵੱਖਰੇ ਫਾਇਦੇ ਹਨ:

  • ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੁਦਰਤੀ ਛੋਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ;
  • ਮੇਕਨੀਅਮ (ਅਸਲੀ ਮਲ) ਤੋਂ ਵੱਛੇ ਦੀਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ;
  • ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਉੱਚ energyਰਜਾ ਮੁੱਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਵਜੰਮੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਜੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ, ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ. ਰੋਗਾਣੂਆਂ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਨਾਲ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਕੋਲੋਸਟਰਮ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਕੀਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੇ methodsੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ. ਪਹਿਲੀ ਖੁਰਾਕ ਸਖਤ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਕੋਲਸਟਰਮ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੱਛੇ ਦੇ ਕੁਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਭਾਰ ਦਾ 4 ਤੋਂ 6% ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ portionਸਤਨ ਹਿੱਸਾ 8 ਲੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਣਾ, ਵਾਲੀਅਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਗਾਂ ਕੋਲਸਟਰਮ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ. ਇਹ ਕਿਸੇ ਬਾਲਗ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: 4 ਕੱਚੇ ਅੰਡੇ ਮੱਛੀ ਦੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਟੇਬਲ ਲੂਣ (ਹਰ 10 ਗ੍ਰਾਮ) ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ 1 ਲੀਟਰ ਦੁੱਧ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਮਿਸ਼ਰਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਬਣ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਲੂਣ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਭੰਗ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਤਰਲ ਇੱਕ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੀਟ ਨਾਲ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਵੈ-ਤਿਆਰ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਖੁਰਾਕ 300 ਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ.

ਜੀਵਨ ਦੇ 7 ਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਗ ਨਾਲ ਚਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਪਾਚਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਥਿਰ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਤਾਜ਼ੇ ਸੁੱਕੇ ਪਰਾਗ ਨੂੰ ਫੀਡਰਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਲਟਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਨਕਲੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ + 37 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਰਿਹਾ, ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ.

ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਟੀਟ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. 10 ਵੇਂ ਦਿਨ, ਕੋਲਸਟਰਮ ਬਾਲਗ਼ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੰਘਦਾ ਹੈ. ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ 14 ਵੇਂ ਦਿਨ, ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਫੈਬ੍ਰੇਟਿਡ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਉਬਾਲੇ ਹੋਏ ਆਲੂ ਅਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਤਰਲ ਸੀਰੀਅਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਵੱਛੇ ਨੂੰ 3 ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪਿਲਾਉਣਾ

ਜਦੋਂ ਵੱਛੇ ਦੀ ਉਮਰ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਸ਼ਨ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਦੁੱਧ ਦੀ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਦਾਰਥ ਵਾਲੀ ਫੀਡ ਅਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਪਰਾਗ ਨੂੰ ਜੋੜਦਿਆਂ ਰਘੇਜ ਨੂੰ ਰਸੀਲੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਛਿਲਕੇ ਸੇਬ, ਆਲੂ;
  • ਚਾਰਾ beet, ਗਾਜਰ.

1 ਤੋਂ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਫੀਡ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਚੋਣ ਓਟਮੀਲ ਜੈਲੀ ਹੈ. ਇਹ ਫਾਰਮੂਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਓਟਮੀਲ ਦੇ 100 g ਲਈ, ਉਬਾਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ 1.5 ਲੀਟਰ. ਠੰ .ਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟੀਟ ਕੱਪ ਵਿੱਚੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜਵਾਨ ਵੱਛੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਵਿਟਾਮਿਨ ਪੂਰਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

10 ਗ੍ਰਾਮ ਮੀਟ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ 1 ਲੀਟਰ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪੇਤਲੀ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 10 ਗ੍ਰਾਮ ਲੂਣ ਅਤੇ ਚਾਕ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸੋਡੀਅਮ, ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ. ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਇਕ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿਚੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਰਸਦਾਰ ਤਰਲ-ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਫੀਡਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ.

2 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਵੱਛੇ ਦੇ ਭਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪਰਾਗ ਦਾ ਭਾਰ 1.7 ਕਿਲੋ ਤੱਕ ਵਧਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ ਤਕ, ਹਰੇ ਘਾਹ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਫੀਡ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ 1 - 2-ਮਹੀਨੇ-ਦੇ-ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਫੀਡ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:

  • ਤਾਜ਼ਾ ਪਰਾਗ, ਸੰਯੁਕਤ ਸੀਲਾਜ, ਰੂਟ ਫਸਲਾਂ - 1 ਤੋਂ 1.5 ਕਿਲੋ ਤੱਕ;
  • ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਫੀਡ ਜਾਂ ਕੇਂਦ੍ਰਤ - 1 ਕਿਲੋ ਤੱਕ;
  • ਵਾਪਸੀ - ਲਗਭਗ 5 ਲੀਟਰ.

ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਖਾਸ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਾਗ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰੇ ਘਾਹ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਉਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖੰਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੋਟੇ ਅਤੇ ਰੁੱਖੀ ਫੀਡ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ

ਉਹ ਵਕਫ਼ਾ ਜੋ ਵੱਛੇ ਦੇ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਮਿਆਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਧ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਖੁਰਾਕ ਦਾ ਅਧਾਰ ਹੁਣ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਫੀਡ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਹੋਰ ਵਿਕਾਸ ਇਸਦੀ ਕੁਆਲਟੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ:

  • ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਪਰਾਗ ਜਾਂ ਤਾਜ਼ਾ ਘਾਹ ਬੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਮਿਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਪਲਾਈ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ;
  • ਸੰਯੁਕਤ ਫੀਡ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਲਗਭਗ 5 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਹੈ;
  • ਕੱਟਿਆ ਸਬਜ਼ੀਆਂ - ਲਗਭਗ 8 ਕਿਲੋ.

ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਵਿਟਾਮਿਨ ਪੂਰਕਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਵੱਛਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਬਸੰਤ-ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬੱਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ. ਪੂਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋੜੀਂਦੇ ਤੱਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ:

  • ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ;
  • ਮੱਛੀ ਚਰਬੀ;
  • ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ 2;
  • ਵਿਟਾਮਿਨ ਈ.

ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਯੋਗ ਕੰਪਲੈਕਸ ਫਾਰਮੂਲੇ: "ਟ੍ਰਿਵਿਟਾਮਿਨ", "ਕੋਸਟੋਵਿਟ ਫਾਰਟੀ".

ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਮੇਜ਼

ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਫਾਰਮਾਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਸਹਾਇਕ ਪਲਾਟਾਂ 'ਤੇ, ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਫੀਡ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ:

ਉਮਰ

ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਰੇਟ

ਦੁੱਧ (ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ)

ਪਰਾਗ (ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ)

ਸਿਲੋ (ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ)

ਰੂਟ ਫਸਲ (ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ)

ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਫੀਡ (ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ)

ਵਿਟਾਮਿਨ ਪੂਰਕ (g)

1 ਮਹੀਨਾ

6

5

ਦੂਸਰਾ ਮਹੀਨਾ

6

0.5 ਤੱਕ

0.5 ਤੱਕ

1..1 ਤੱਕ

10

ਤੀਜਾ ਮਹੀਨਾ

5 — 6

0.7 ਤੋਂ 1.5

1 ਤੋਂ 1.5

1.5 ਤੱਕ

1.2 ਤੱਕ

15

ਸੰਯੁਕਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਜੋ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ ਵੱਛੇ ਲਈ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਅਪਣਾਈਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ.

6 ਤੋਂ 12 ਮਹੀਨੇ:

ਫੀਡ ਦੀ ਕਿਸਮ

ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿਚ ਮਾਤਰਾ

ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ

1,5

ਹੇਅਲੇਜ

8

ਲੂਣ

40 ਜੀ

ਫਾਸਫੇਟ ਫੀਡ ਕਿਸਮ

40 ਜੀ

ਇਕਾਗਰਤਾ

2

ਜੜ੍ਹਾਂ

5 ਤੱਕ

ਵੱਛੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਨੌਜਵਾਨ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਮਾਨਕ ਟੇਬਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਨਿਯਮ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਵੱਛੇ ਵੱvesਣ ਜਾਂ ਪੱਕਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ.

ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਫਾਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਪਲਬਧ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ' ਤੇ:

  1. ਨਵਜੰਮੇ ਦੇਖਭਾਲ ਬੁੱਝਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਮਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਨਾਭੀਨਾਲ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਆਇਓਡੀਨ ਨਾਲ ਚਿਪਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੰਨ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਨੱਕ ਬਲਗਮ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ, ਨਵਜਾਤ ਗ the ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਠੰ andਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜਮਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸਫਾਈ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੇਗੀ. ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗਾਂ ਤੋਂ ਵੱਛੇ ਕੋਲਸਟਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਇਹ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕ ਬਚਾਅ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ.
  2. ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸੌਂਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਇਕ ਛੋਟਾ ਮੋਬਾਈਲ ਪਿੰਜਰਾ ਹੈ. ਇਹ ਸੰਘਣੇ ਬਿਸਤਰੇ, ਇੱਕ ਸਥਾਪਤ ਫੀਡਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਫਲੋਰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਬੋਰਡਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਮੁਫਤ ਵਹਾਅ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਪਿੰਜਰੇ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਗ cow ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਮ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕੰਡਿਆਲੀ ਕਲਮ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
  3. 2 - 3 ਮਹੀਨੇ ਪੁਰਾਣਾ. ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਲਮਾਂ- ਸਟਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫੀਡਰ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਰਜੀਵ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿੱਪਲ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਬਦਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਵੱਛੇ ਲਈ ਹਵਾ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 13 - 15 ° ਸੈਲਸੀਅਸ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਖਾਣਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗਰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, 35 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ. ਸਾਫ਼ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸ਼ਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਵੱਛੇ ਲਈ, ਰੋਜ਼ ਦੀ ਰੁਟੀਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ. ਘੜੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਅਸਥਾਈ ਰਿਫਲੈਕਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਹਜ਼ਮ ਲਈ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਲੋਰਿਕ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਭੋਜਨ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਸਮਾਈ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਘਬਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਗਲੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਲਾਲਚੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਦਹਜ਼ਮੀ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗੀ.

ਚੱਲਣਾ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਦਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. 3 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ, 30 - 40 ਮਿੰਟ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ. ਫੀਡਰਾਂ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੈੱਨ ਵਿਚ. ਕੋਰੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਚੂਨਾ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਸਹਿਜ ਲੋੜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ. ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਸੇਵਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਚਾਕ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

2-3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ, ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ 2 ਘੰਟੇ ਜਾਂ ਇਸਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਛੱਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਝੁੰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨਾ isੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਣ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ 7 - 8 ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਲਗਭਗ 70% ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰ ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ:

  • ਠੰਡੇ ਜ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ;
  • ਵਧੇਰੇ ਫੀਡ;
  • ਫੀਡ ਦੀ ਮਾੜੀ ਗੁਣਵੱਤਾ;
  • ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਮਿਕਸਡ ਫੀਡ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖੀ ਤਬਦੀਲੀ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਕੋਲੋਸਟ੍ਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਘਾਟ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿਚ ਕਮੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਕਬਜ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ. ਜੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਕੈਰਟਰ ਜਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤੇਲ (ਲਗਭਗ 100 ਗ੍ਰਾਮ) ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਵੱਛੇ ਦੀ ਉਮਰ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਟਰਨਰੀਅਨ ਡਿਸਪਲਾਸੀਆ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਅੰਡਰ ਵਿਕਾਸ ਹੈ ਜੋ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ. ਡਿਸਪਲੈਸੀਆ ਵਾਲੇ ਵੱਛੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਤੁਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ. ਵੱਛੇ ਵਿੱਚ ਡਿਸਪਲੇਸੀਆ ਦਾ ਇਲਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ.

ਜਵਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਗਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ producedਲਾਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ. ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਵੱਛਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪੜਾਅ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਗਾਂ ਦੀ ਨੇੜਿਓਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਮੁ rulesਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਟੀਕਾਕਰਣ ਟੇਬਲ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਹੈ:

  • 10 ਵੇਂ ਦਿਨ, ਵਾਇਰਲ ਦਸਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਟੀਕਾਕਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
  • 12 ਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਇਰਸ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਗਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ;
  • 30 ਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗ ਦੇ ਟੀਕੇ ਲਗਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਸਿੱਟਾ

ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪਹਿਲੂ ਹੈ. ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਚੋਣ, ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਖਾਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: Word Meaning Practice in Odia. English to Odia dictionary. English to Odia Translation. Word book (ਅਕਤੂਬਰ 2021).