ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਹੋਸਟਾ: ਬਸੰਤ, ਪਤਝੜ, ਫੋਟੋ, ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ


ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਸਧਾਰਣ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਪੌਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ. ਝਾੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੜ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ.

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੇ ਹੋਸਟਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼

ਹੋਸਟਾ (ਫਨਕੀਆ) ਇੱਕ ਬਾਰਾਂਵੀਆਂ ਬੂਟੇਦਾਰ ਪੌਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਰੂਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਉਗਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਿਹਚਾਵਾਨ ਵੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਝਾੜੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਮੁ rulesਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ:

  1. ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਸ਼ੇਡ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ੇਡਿੰਗ ਅਣਚਾਹੇ ਹੈ: ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਖਾਸ ਖਿਚਾਅ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.
  2. ਫਨਕੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹਨ.
  3. ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ, looseਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ooਿੱਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  4. 4-5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੂਨੇ ਕੱ dਣ ਅਤੇ ਵੰਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਹੀ ਡੂੰਘਾਈ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦੇ ਬੂਟੇ.
  5. ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਕਟਾਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਝਾੜੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਵੀ ਠੰਡ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਮਲਚ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਐਗਰੋਫਾਈਬਰ ਨਾਲ coverੱਕਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਹੋਸਟਾ ਬਾਗ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ

ਹੋਸਟਾ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ?

ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ. ਉਹ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਉਪਜਾ., ਹਲਕੀ ਲੂਮ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਇਕੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਨੁਕਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਜਲ ਭਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ. ਇਸ ਲਈ, ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੇ ਪਾਣੀ ਸਤਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਕਾਸੀ (ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ, ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ, ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੱਥਰ) ਲਾਉਣਾ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਲਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

ਹੋਸਟ ਕਿੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਦੀ ਵਾਧਾ ਦਰ ਖਾਸ ਕਿਸਾਨੀ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ. ਬਿਲਕੁਲ ਜੈਨੇਟਿਕ ਕਾਰਕਾਂ ਤੋਂ, ਨਾ ਕਿ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਤੋਂ. ਇਹ ਇਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਭੋਜਨ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਬਚੇਗੀ.

ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਬਾ ਹੋਸਟਾ ਝਾੜੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮੌਸਮ ਵਿਚ 2-3 ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹੋ (ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ theਿੱਲਾ ਕਰਨਾ, ਛਾਂ ਵਿਚ ਵਧਣਾ). ਝਾੜੀ 15-20 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵੱਧਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿੰਨੀ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਰੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਕਾਰਜ ਵਧੇਰੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵੱਧਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਹੋਣਗੇ.

ਜਦੋਂ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ

ਇੱਥੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਹਨ - ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਬਸੰਤ ਜਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਸਮਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ

ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਾ ਅਕਸਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਜੜ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਓਵਰਵਿੰਟਰ ਪਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ. ਤੁਸੀਂ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ ਮਈ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਹਾਕੇ ਤਕ ਪੌਦੇ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਰਿਟਰਨ ਫ੍ਰੌਸਟ ਦਾ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਯਾਨੀ. ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 4-5 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ.

ਪਤਝੜ ਵਿਚ

ਖੁੱਲੇ ਗਰਾਉਂਡ ਵਿਚ ਪਤਝੜ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਸਮਾਂ ਅਗਸਤ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਹੋਸਟ ਕੋਲ ਜੜ੍ਹਾਂ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਜੜ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ. ਉਹ. ਘੱਟੋ ਘੱਟ 3-4 ਹਫ਼ਤੇ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਠੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਸਮਾਂ: ਅਪਰੈਲ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ - ਮਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ

ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ

ਬੀਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੌਸਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ:

  1. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਹੋਸਟਾ ਨੂੰ ਮਈ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਲੇਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਅਤੇ ਯੂਰਲਜ਼ ਵਿੱਚ - ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ - ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
  2. ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ, ਮੱਧ ਲੇਨ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ - ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਈਬੇਰੀਆ ਅਤੇ ਯੂਰਲਜ਼ ਵਿੱਚ - ਅਗਸਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ

ਹੋਸਟ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਲਾਗੇ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਦੂਰੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬਾਕੀ ਨਿਯਮ ਮਿਆਰੀ ਹਨ - ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੇਤਰ ਖੋਦਣ, ਛੇਕ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਖਾਦ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਹੋਸਟ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਂ ਬਾਗ ਵਿਚ ਕਿੱਥੇ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ

ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਕਾਰਕਾਂ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  1. ਫੂਨਕੀਆ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪੌਦਿਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ, ਝਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
  2. ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
  3. ਨੀਵੇਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਲਗਾਉਣਾ ਵੀ ਅਣਚਾਹੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੀ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਬਾਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੇ ਫਨਕੀਆ ਸਭ ਤੋਂ ਛਾਂਦਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਹਲਕੇ ਅੰਸ਼ਕ ਰੰਗਤ ਵਾਲੇ ਖੁੱਲੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸੁੰਦਰ ਨਮੂਨੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ.

ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਲਾਉਣਾ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ

ਤੁਸੀਂ ਹੋਸਟਾ ਨੂੰ ਬਸੰਤ ਜਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਸਦੇ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਇਹ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ). ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਰੇਤ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਿਜਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰੀਦਣਾ ਅਤੇ ਲਾਉਣਾ ਵੇਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੋਰੀ ਵਿਚ ਭਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ. ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਜਾਂ ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਲੂਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਲੈਂਡਿੰਗ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਹੋਸਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ

ਦੂਰੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਝਾੜੀ ਦੇ ਵਿਆਸ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:

  1. ਘੱਟ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨ 30-40 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
  2. ਦਰਮਿਆਨੇ ਕੱਦ - 40-60 ਸੈਮੀ.
  3. ਲੰਬਾ - 60-90 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ 1 ਮੀਟਰ ਤੱਕ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਦੂਰੀ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਹੋਸਟ ਤੋਂ ਇੱਕ coverੱਕਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਓ (ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ 10 ਸੈ.ਮੀ.) ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਫੂਨਕੀਆ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਛਾਂਦਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਹੇਠ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਹੋਸਟ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਡੂੰਘੀ

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਲਗਾਉਣਾ ਪੌਦੇ ਦੇ ਅਕਾਰ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ:

  1. ਵੱਡੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦਾ ਰੂਟ ਕਾਲਰ 4-5 ਸੈ.ਮੀ.
  2. ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ ਦੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚ - 2-3 ਸੈਮੀ.
  3. ਬਾਂਹ ਵਿਚ, ਉਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤਕ ਡੂੰਘੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ - 1-2 ਸੈਮੀ.

ਸਲਾਹ! ਜੇ ਹੋਸਟ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਉਸੇ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਦਫਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ). ਜੇ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੇ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਡੂੰਘੀ (2-4 ਸੈ.ਮੀ.) ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਹੋਸਟ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੈਂਡ ਕਰਨਾ ਹੈ

ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਅਤੇ ਹਰੇ ਭਰੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਲਈ, ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਖੁੱਲੇ ਗਰਾਉਂਡ ਬੀਜਣ ਦੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਧਾਰਣ ਹੈ:

  1. ਛੇਕ 30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ shallਸਤਨ ਡੂੰਘਾਈ ਅਤੇ 60-70 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੇ diameterਸਤਨ ਵਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ.
  2. ਜੇ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਲ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਟੋ.
  3. ਉਪਜਾ. ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ 2-3 ਚੂੰਡੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਜਾਂ ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਲੂਣ (20-30 ਗ੍ਰਾਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  4. ਉਹ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨੂੰ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
  5. ਮਿੱਟੀ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਿੰਜਿਆ.
  6. ਪੀਟ, ਪਰਾਗ, ਤੂੜੀ - ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਲਚ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਆਪਣੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਹੋਸਟਾ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਰਾਂ-ਬਾਰਸ਼ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ. ਪੌਦਾ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਉਪਜਾ. ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਵੀ ਜੜ ਫੜਦਾ ਹੈ. ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਾ ਕਾਰਜਕ੍ਰਮ

ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨਿਯਮਤ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਮੌਸਮ ਖੁਸ਼ਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਵਾਲੀਅਮ ਝਾੜੀ ਦੇ ਅਕਾਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ - 2-3 ਬਾਲਟੀਆਂ ਪਾਣੀ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੌਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ 10 ਲੀਟਰ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪੱਤੇ ਸੜ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਉਹ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿਚ 3-4 ਵਾਰ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਖੁਆਉਂਦੇ ਹਨ:

  1. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ humus ਜਾਂ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਖਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
  2. ਜੂਨ ਵਿੱਚ, 2 ਵਾਰ (1 ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨਾਲ) ਸੁਪਰਫੋਫੇਟਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਲੂਣ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  3. ਅਗਸਤ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਇਕ ਸਮਾਨ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਏਜੰਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਫਰਟੀਕਾ ਆਟੋਮਿਨ, ਓਗੋਰੋਡਨੀਕ ਪਤਝੜ.

ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਹਰਿਆਲੀ (ਤਸਵੀਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਰੇ ਭਰੇ ਗਲੀ ਦੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਤੁਸੀਂ ਰੂਸ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਹੋਸਟ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹੋ

ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ningਿੱਲਾ ਕਰਨਾ, ulਿੱਲਾ ਕਰਨਾ

ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿਚ 3-4 ਵਾਰ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ senਿੱਲਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਯਾਨੀ. ਮਾਸਿਕ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਫਿਰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਜਲਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ. ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸਪੈਟੁਲਾ ਜਾਂ ਕਾਂਟਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ .ਿੱਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਪੀਟ, ਹਿ humਮਸ ਜਾਂ ਖਾਦ. ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣੀ ਪਰਾਲੀ ਜਾਂ ਬਰਾ ਦੀ ਪਰਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਫਨਕੀ ਨੂੰ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਿੱਟੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਮੀ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ.

ਛਾਂਤੀ ਦੇ ਨਿਯਮ

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨੂੰ ਛਾਂਗਣਾ ਚਾਹੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਹਰੇਕ ਮਾਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਿੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਫੰਕਸ਼ਨ ਇਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹਾਈਬਰਨੇਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਗਭਗ ਜੜ ਤੱਕ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਇਹ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਉਸੇ ਹੀ ਸਮੇਂ, ਬਸੰਤ ਵਿਚ ਕਟਾਈ ਹੋਸਟਾ ਬਹੁਤ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ: ਨਵੀਂ ਹਰਿਆਲੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਨਾਲ ਹੀ, ਪੇਡਨਕਲਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਪੌਦਾ ਵਾਧੂ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਬਣਨ 'ਤੇ wasteਰਜਾ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰੇ.

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਸਟੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਠੰਡੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਬਤੀਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਵਾਧੂ ਸ਼ਰਨ ਬਿਨਾਂ. ਪਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੌਦੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ:

  1. ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਝੁਲਸਣ ਵਾਲੇ ਪੇਡਨਕਲਸ (ਲਗਭਗ ਮੂਲ ਵਿਚ) ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
  2. ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਖਰਾਬ ਪੱਤੇ ਹਟਾਏ ਗਏ ਹਨ.
  3. ਜੜ੍ਹਾਂ ਪੀਟ, ਪਰਾਗ ਜਾਂ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ.
  4. ਜੇ ਝਾੜੀ ਜਵਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਅਕਸਰ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਐਗਰੋਫਾਈਬਰ ਨਾਲ coverੱਕਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਟਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ - ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਸਟ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਹੋਸਟ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਆਖਰੀ ਗਰੱਭਧਾਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਗਸਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ.

ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ, ਝਾੜੀ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ.

ਹੋਸਟਿੰਗ ਵਧਣ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ

ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ:

  1. ਜੇ ਫੰਕਸ਼ਨ ਖਿੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੈ ਜਾਂ ਝਾੜੀ ਬਹੁਤ ਸੰਘਣੀ ਹੈ. ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸਮ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸਾਈਬੇਰੀਆ ਵਿਚ, ਕੁਝ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਖਿੜਣ ਲਈ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.
  2. ਪੱਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਛਿੜਕਾਅ ਗਰਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਤੁਪਕੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ. ਪੱਤੇ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  3. ਜੰਗਾਲ ਚਟਾਕ ਹੋਸਟ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ - ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਾਣੀ. ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੇਡ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਹੋਸਟ ਖਰਾਬ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਹੋਸਟ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਕਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾੜੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ:

  1. ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧੇਗਾ. ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ooਿੱਲਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਸਿਰਫ ਬਸੰਤ ਲਾਉਣਾ ਲਈ).
  2. ਜੇ ਹੋਸਟਾ ਨੂੰ ਬੂਟੇ ਵਜੋਂ ਉਭਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਨਾਲ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ), ਇਹ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਝਾੜੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖਾਦ ਦੁਬਾਰਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਲਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ (ਤੁਰੰਤ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ - ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ).
  3. ਜੇ ਝਾੜੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਲਾਉਣਾ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਪਨਾਹ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਖਿੱਤੇ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਰੂਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ 3 ਮੌਸਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ - ਮਾਸਕੋ ਖੇਤਰ, ਯੂਰਲਜ਼ ਅਤੇ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ

ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿਚ, ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਫੜਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਸ ਖੇਤਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮਾਂ:

ਤੁਸੀਂ ਮਈ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੇ ਖੁਸ਼ਕ ਗਰਮੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਹਫਤੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਹਰ ਝਾੜੀ ਵਿਚ 1-3 ਬਾਲਟੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਬਰਾ, ਮਿੱਠੇ ਜਾਂ ਡਿੱਗੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾਉਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ. ਕਟਾਈ ਅਤੇ ਐਗਰੋਫਾਈਬਰ ਨਾਲ coveringੱਕਣਾ ਵਿਕਲਪਿਕ ਹੈ.

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਮੱਧ ਲੇਨ ਵਿਚ, ਉਰਲਾਂ, ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

Urals ਵਿੱਚ

ਉਰਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਵਧਣ ਲਈ, ਕਈ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਕਿਸਮਾਂ areੁਕਵੀਂਆਂ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ:

ਆਦਰਸ਼ ਮਿੱਟੀ ਵਿਕਲਪ ਨੂੰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਲੋਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸੋਡ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਖਾਦ ਅਤੇ ਹੂਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਉਪਜਾ soil ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਲਾਉਣਾ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਅਨੁਪਾਤ 2: 1: 1).

ਕਿਉਕਿ ਯੂਰਲ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਗਰਮੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿਚ), ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਬਾਰੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਜੇ ਸੋਕਾ ਸਥਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਕ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੁੱਕਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ulਲ ਗਈ ਹੈ. ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਮਿਆਰੀ ਹੈ - ਬਾਂਚ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਵਾਨ ਬੂਟੇ ਐਗਰੋਫਾਈਬਰ ਨਾਲ beੱਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿਚ

ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿਚ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ, ਠੰਡ-ਰੋਧਕ ਹੋਸਟ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ:

ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੀਟ, ਸੂਈਆਂ, ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਪਲਬਧ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਤਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਘਲਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਐਗਰੋਫਾਈਬਰ ਨਾਲ coverੱਕਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਦੇਰ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਸਟ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਲਈ .ੁਕਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜਾਂ ਮੱਧਮ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ਚੁਣਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੀੜੇ

ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਅਕਸਰ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋਖਮ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਝਾੜੀਆਂ ਪੈਰਾਸੀਟਾਈਜ਼ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ:

  • ਪਤਝੜ ਵਾਲੇ ਨਮੈਟੋਡਸ;
  • ਬੀਟਲ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ;
  • ਕੈਟਰਪਿਲਰ;
  • ਘੋਗੀ.

ਇੱਕ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦਾ ਮੁਆਇਨਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੀੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕਿਸੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ (ਅਕਤਾਰਾ, ਡੇਸਿਸ, ਕਨਫਿਡੋਰ) ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰੋ. ਜੇ ਝੁੱਗੀਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅੰਡੇਸ਼ਹਿਲਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਅੱਗੇ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋਸਟਾ ਐਕਸ ਹੋਸਟ ਵਾਇਰਸ ਅਤੇ ਫੰਗਲ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਹਨ:

  • ਮਾਨਵ;
  • ਜੰਗਾਲ;
  • ਰੂਟ ਕਾਲਰ ਦੀ ਸੜਨ;
  • ਸਲੇਟੀ ਸੜ
  • ਫਾਈਲੋਸਟਿਕੋਸਿਸ ਅਤੇ ਹੋਰ.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜਾਂ ਅਸੰਭਵ ਵੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰੋਫਾਈਲੈਕਸਿਸ ਵਿਚ ਰੁੱਝਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ - ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਜਿਆਦਾ ਮਾਤਮ ਨਾ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਹੋਸਟਾ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰੋ. ਇਸਦੇ ਲਈ, ਉੱਲੀਮਾਰ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਫਿਟਸਪੋਰੀਨ, ਬਾਰਡੋ ਤਰਲ, ਸਕੋਰ, ਟੋਪਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ.

ਨੁਕਸਾਨੇ ਗਏ ਪੌਦੇ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਸਾੜ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਹੋਸਟਾ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਫੰਕਸ਼ਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੂਟੇ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ. ਬੀਜਣ ਵੇਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਆਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਫਿਰ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣਗੇ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਬਾਗ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹਰਿਆਲੀ ਨਾਲ ਸਜਾਉਣਗੇ, ਬਲਕਿ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ.