ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਜੁਗਤਾਂ

ਕੋਰਓਪਸਿਸ ਫੁੱਲ: ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਖੇਤ, ਫੋਟੋ, ਪ੍ਰਜਨਨ ਵਿਚ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ


ਸਦੀਵੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ. ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ, ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਫੁੱਲ ਅਕਸਰ ਬਾਂਝ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਕੇ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਸਦੀਵੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਕੱਟਣਾ ਘਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹੇ ਸਧਾਰਣ ਕੰਮ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਵੇਰਵਾ ਅਤੇ ਗੁਣ

ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਓਪਸਿਸ ਐਸਟ੍ਰੋਵਏ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਇਕ ਘੱਟ ਉਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਝਾੜੀ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 100 ਸੈਮੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਵੱਧਦਾ. ਪੱਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੇ, ਭੰਡਾਰ, ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਉਲਟ ਸਥਿਤ ਹਨ.

ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਾਦਰਜਨਕ ਪੌਦਾ ਹੈ: ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰੇਤਲੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿਆਗ ਕੀਤੇ ਕੂੜੇਦਾਨ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਰੂਟ ਸਿਸਟਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਖੁਸ਼ਕ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਵੀ ਪੀਰੇਨੇਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਕੋਰਓਪਸਿਸ ਘੱਟ, ਕਾਫ਼ੀ ਸੰਖੇਪ ਝਾੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦਾ ਫੁੱਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ

ਗਰਮੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਕੋਰਓਪਸਿਸ ਖਿੜਦਾ ਹੈ - ਯਾਨੀ. ਜੂਨ ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਕੁਝ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਵਿਚ, ਫੁੱਲ ਅਕਤੂਬਰ ਵਿਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਠੰਡ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ. ਇਕ ਹਰੇ ਭਰੇ ਖਿੜ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਿੱਕੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਪੇਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਪੀਲਾ;
  • ਸੰਤਰਾ;
  • ਭੂਰਾ;
  • ਗੁਲਾਬੀ;
  • ਸੰਗਮਰਮਰ

ਇੱਥੇ ਇਕੋ ਰੰਗ ਅਤੇ ਦੋ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਚਾਕਲੇਟ ਸ਼ੇਡ). ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਧਾਰਣ ਜਾਂ ਦੋਹਰੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਹਰੇ ਭਰੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਤਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ).

ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਈਕੋਲਰ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀਆਂ ਪੱਤਰੀਆਂ ਬਾਗ ਦੇ ਰਿਮੋਟ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਵੀ ਸਾਫ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵੀ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕੋਰਨੋਪਸਿਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਬੀਜ ਖਰੀਦਣ ਵੇਲੇ ਵੀ ਇਸ ਸੂਚਕ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ.

ਸਦੀਵੀ ਕੋਰਪਸਿਸ ਕਿਸਮਾਂ

ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ (ਕੋਰੋਪਸਿਸ) ਦੀ ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ 10% ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.

ਵੱਡੇ-ਫੁੱਲਦਾਰ (ਗ੍ਰੈਂਡਿਫਲੋਰਾ)

ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਲੰਬੀਆਂ - ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਖਾ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀ 100 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ. ਪੱਤੇ ਤੰਗ, ਲੰਬਕਾਰੀ, ਵਿਛੜੇ ਕਿਸਮ ਦੇ (ਬੇਸਲ ਪੱਤੇ ਸਧਾਰਣ ਹਨ), ਅਮੀਰ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਜੋ ਕਿ ਵਿਆਸ ਦੇ 7-8 ਸੈ.ਮੀ. ਤੱਕ ਵੱਧਦੇ ਹਨ.

ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਇਸ ਸਦੀਵੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਹਰ 3 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਲੈਨਸੋਲੇਟ

ਲੈਨਸੋਲੇਟ (ਲੈਂਸੋਲਾਟਾ) ਇਕ ਹੋਰ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਹੈ. ਝਾੜੀ ਦਰਮਿਆਨੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਸ਼ਾਖਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, 50-60 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪੱਤੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਫੁੱਲ 6 ਸੈ.ਮੀ. ਵਿਆਸ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੀਲੇ. ਖਿੜ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਲਗਾਤਾਰ 8 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ.

ਇਸ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮਾਂ:

ਘੁੰਮਿਆ ਹੋਇਆ

ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ (ਲੰਬਕਾਰੀ) 100 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਉੱਚੇ ਤੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝਾੜੀਆਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਪੱਤੇ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ. ਫੁੱਲ ਛੋਟੇ, ਵਿਆਸ ਦੇ 2-3 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪੱਤੇ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਸਦੀਵੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਹਨ.

ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਖਿੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫੁੱਲ-ਫੁੱਲ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ 5-6 ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਕਿਸੇ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਵਧਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:

  1. ਜ਼ਾਗਰੇਬ (ਜਾਗਰੇਬ) - ਘੱਟ (20-30 ਸੈ), ਸੁਨਹਿਰੀ ਫੁੱਲ.
  2. ਮੂਨਬੀਅਮ (ਮੂਨਬੀਅਮ) - ਕਰੀਮ ਜਾਂ ਹਲਕੇ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੀ ਘੱਟ.
  3. ਪਾਰਕਰੀ ਰਾਈਜ਼ਿੰਗ (ਮਰਕਰੀ ਪਾਰਕਿੰਗ) ਚੈਰੀ ਪੇਟੀਆਂ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੋਰਡੇਸਿਸ ਦੀ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਕਿਸਮ ਹੈ.
  4. ਸੁਨਹਿਰੀ ਸ਼ਾਵਰ ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ ਦਾ ਝਾੜੀ (ਕੱਦ 60-70 ਸੈ.ਮੀ.) ਹੈ ਜੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੈ.

ਗੁਲਾਬੀ (ਗੁਲਾਬ)

ਪਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ: 30-40 ਸੈ.ਮੀ. ਤੱਕ ਇੱਕ ਝਾੜੀ, ਦੋ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੜੀਆਂ (ਲਾਲ ਦਿਲ ਨਾਲ ਫਿੱਕੇ ਗੁਲਾਬੀ).

ਗੁਲਾਬੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਸਾਰੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਖਿੜਦਾ ਹੈ, ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਕੈਪਚਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮਾਂ:

  1. ਮਿੱਠੇ ਸੁਪਨੇ (ਮਿੱਠੇ ਸੁਪਨੇ) - ਚਿੱਟੇ ਬਾਰਡਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੀਲੇ ਕੋਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ.
  2. ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ (ਸਵਰਗੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ) - ਛੋਟੇ (20-40 ਸੈ.ਮੀ.), ਅਮੀਰ ਗੁਲਾਬੀ ਅਤੇ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦੇ ਫੁੱਲ.

Urਰਿਕਲਰ (urਰਿਕੁਲਾਟਾ)

ਇਹ ਬਾਰਦਾਨਾ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਘੱਟ ਵਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ 20-30 ਸੈਮੀ ਤੱਕ ਵੱਧਦੀਆਂ ਹਨ. ਫੁੱਲ ਨਿੰਬੂ-ਪੀਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਕੰਨ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਇਸ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਰੰਗ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ

ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਇਸ ਸਦੀਵੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

  1. ਨਾਨਾ ਅੰਡਾਕਾਰ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੰਘਣੀ ਝਾੜੀ ਹੈ. ਇਹ ਬਸੰਤ ਵਿਚ ਖਿੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫੁੱਲ ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਸੰਤਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਖਿੜ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
  2. ਜ਼ੈਂਪੀਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੰਤਰੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਝਾੜੀ ਹੈ.

ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਜਨਨ

ਬਰੀਡਿੰਗ ਬਾਰਨੋਸ਼ੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਕਾਫ਼ੀ ਅਸਾਨ ਹੈ. ਇਹ ਬੀਜ ਤੋਂ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਟਿੰਗਜ਼ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਪੌਦੇ ਮਾਂ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵੰਡਣਾ

ਇਹ ਸੌਖਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 3-4 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹਨ. ਵਿਧੀ ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬਰਫ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਿਘਲ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਵਾਧਾ ਦਾ ਪੜਾਅ ਅਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਸੀਕੁਇੰਸਿੰਗ:

  1. ਝਾੜੀ ਦੁਆਲੇ ਧਰਤੀ senਿੱਲੀ ਹੈ.
  2. ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੁੰਗੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕੇ.
  3. ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹਟਾਓ.
  4. ਉਹ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਚਾਕੂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਹਰੇਕ ਵਿੱਚ 2-3 ਗੁਰਦੇ ਹੋਣ.
  5. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬਾਲਗ ਬੀਜ ਲਈ.

ਕਟਿੰਗਜ਼

ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਵੀ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਜਨਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਕਰਨ ਲਈ, ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਈ ਹਰੇ ਪੇਟੀਓਲਜ਼ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਸਰਲ ਹੈ:

  1. ਕਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ.
  2. ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਕੱਟੋ (ਇੰਟਰਨੋਡ ਤੋਂ 8-10 ਸੈ.ਮੀ.).
  3. ਸਧਾਰਣ ਮਿੱਟੀ (ਬਾਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ) ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ - ਇਕ ਕੰਟੇਨਰ ਵਿਚ 2-3 ਪੇਟੀਓਲ.
  4. ਇੱਕ ਝਾੜੀ, ਰੁੱਖ ਜਾਂ fromਾਂਚੇ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ਕ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਸੜਕ ਤੇ ਸਿੱਲਿਆ ਅਤੇ ਉਗਿਆ ਹੋਇਆ.
  5. ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1.5-2 ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ' ਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਬੀਜ ਤੱਕ ਵਧ ਰਹੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ

ਪੌਦੇ ਲਈ ਬਾਰਦਾਨੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਬੀਜ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਮਾਰਚ ਜਾਂ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ - ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਖੁਦ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਨਮੀਸ, ਖਾਦ (2: 1: 1) ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਲਈ ਕੁਝ ਕੁ ਚੂੰਡੀ ਮੋਟੇ ਰੇਤ ਦੇ ਇਲਾਵਾ. ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਸਦੀਵੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਬੀਜ ਆਮ ਕੰਟੇਨਰਾਂ (ਕੰਟੇਨਰ, ਬਕਸੇ) ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਡੁਬਕੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਮਾਨਕ ਹੈ:

  1. ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਡੱਬਿਆਂ ਨੂੰ 1-2% ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਪਰਮਾਂਗਨੇਟ ਘੋਲ ਜਾਂ 3% ਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਪਰਆਕਸਾਈਡ ਘੋਲ ਵਿਚ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  2. ਤਲ 'ਤੇ ਛੋਟੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਛੋਟੀ (3-4 ਸੈ.ਮੀ.) ਪਰਤ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ. ਜੇ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਈ ਡਰੇਨੇਜ ਛੇਕ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
  3. ਬੀਜ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾਂ ਡੂੰਘੇ (ਇਹ ਰੇਤ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਛਿੜਕਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ).
  4. ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਪਰੇਅ ਕਰੋ.
  5. ਇੱਕ idੱਕਣ ਨਾਲ Coverੱਕੋ ਅਤੇ ਵਿੰਡੋਜ਼ਿਲ ਤੇ ਪਾਓ (ਤਾਪਮਾਨ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ).
  6. ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੱਚੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੋਤਾਖੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ.
  7. ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਤਰਲ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਾਦ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  8. ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਬੂਟੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਤੋਂ 2-3 ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬਾਲਕੋਨੀ ਜਾਂ ਬਾਹਰ (ਤਾਪਮਾਨ 15-16 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ) ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੋਰੀਓਪਸਿਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ

ਬਗੀਚੇ ਵਿਚ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਅਸਾਨ ਹੈ. ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪੌਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕਟਾਈ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ

ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਰਵਰੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਬੀਜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਖਾਸ ਅਵਧੀ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ:

  • ਮੱਧ ਲੇਨ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਸ਼ ਦੇ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਪੌਦੇ ਮਾਰਚ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਵਧਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ;
  • ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ - ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ;
  • ਯੂਰਲਜ਼, ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਅਤੇ ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਵਿਚ - ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਜਾਂ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ.

ਸਦੀਵੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਪੌਦੇ ਮੱਧ ਮਈ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਜੇ ਬਸੰਤ ਠੰਡਾ ਹੋਵੇ - ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ).

ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ! ਕੋਰਓਪਸਿਸ ਇੱਕ ਸਰਦੀਆਂ-ਤੰਗ ਅਤੇ ਠੰਡੇ-ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸੇਕ-ਰਹਿਤ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ. ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਪੌਦਾ ਜਲਦੀ ਜੜ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ, ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਠੰਡ ਦੀ ਸਰਦੀ ਵੀ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਬੀਜ ਬੀਜਣਾ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ

ਬੀਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਦੇ ਦੋ ਤਰੀਕੇ ਹਨ:

  1. ਬੀਜ ਰਹਿਤ - ਬੀਜ ਮਈ ਜਾਂ ਜੂਨ ਵਿਚ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਿੱਲੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਫਿਲਮ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ-ਅਗਸਤ ਵਿਚ ਉਹ ਇਕ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
  2. ਉੱਪਰ ਵਰਣਿਤ ਰਵਾਇਤੀ methodੰਗ ਹੈ. ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਸਾਨ ਹੈ - ਉਹ ਆਮ ਕਮਰੇ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ growੰਗ ਨਾਲ ਉਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ ਅਗਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਫੁੱਲ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੌਦੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਆਉਣਗੇ.

ਸਾਈਟ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ

ਬਾਰਦਾਨੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਰਚਨਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਈ ਵਿਹਾਰਕ ਨੁਕਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅੰਸ਼ਕ ਰੰਗਤ ਵੀ ਅਣਚਾਹੇ ਹੈ;
  • ਪਹਾੜੀਆਂ ਤਰਜੀਹ ਹਨ - ਨੀਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
  • ਜੇ ਇਹ ਕਿਸਮ ਲੰਬੀ ਹੈ, ਤਿੱਖੀ ਹਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਉਪਜਾ. ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਲਈ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਦੀ 50-60 ਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ. ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਵੇਲੇ ਛੇਕ ਵਿੱਚ ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਹਲਕੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਚ ਖੁਦਾਈ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੋਟੇ ਰੇਤ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ - 200-100 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ 1 ਮੀ.2.

ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਾਲਤੂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸੰਗੀਤ ਤੱਕ ਪੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣਾ

ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ:

  1. ਕਈ ਟੋਏ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਡੂੰਘਾਈ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਦੇ ਅਕਾਰ, ਅਤੇ ਦੂਰੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ - ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ: ਅੰਡਰਾਈਜ਼ਡ ਲਈ, ਲੰਬੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ 15-20 ਸੈ.ਮੀ. ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ ਬਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - 30 ਸੈ.
  2. ਡਰੇਨੇਜ ਪਰਤ (ਕੰਬਲ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਇੱਟਾਂ, ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਪੱਥਰ) ਮੋਰੀ ਦੇ ਤਲ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ.
  3. ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਨਪੁੰਸਕ ਹੈ, ਬਾਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪੀਟ (ਬਰਾਬਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ), ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਲੂਣ (ਹਰੇਕ ਟੋਏ ਲਈ ਇੱਕ ਚੂੰਡੀ) ਦੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ.
  4. ਬੂਟੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਟੈਂਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.
  5. ਹੱਥ ਅਤੇ ਤੂੜੀ, ਬਰਾ, ਪਰਾਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਲਚ.

ਫਾਲੋ-ਅਪ ਕੇਅਰ

ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੁਝ ਸਧਾਰਣ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ:

  1. ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਜਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕਣ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ. ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਅਤੇ ਬਾਰਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਰਲ ਦੇਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
  2. ਜੇ ਖਾਦ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਟੋਏ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਪਹਿਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿਚ ਬਾਰਦਾਨੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਬਸੰਤ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਪਰ ਅਗਸਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ) ਇਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ.
  3. ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਸਦੇ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ, ਨਵੇਂ ਫੁੱਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਾਗ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇਗਾ.
  4. ਮਿੱਟੀ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ lਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਜਾਂ ਖਾਣ ਦੇ 1-2 ਦਿਨ ਬਾਅਦ.
  5. ਜੇ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਲੰਬਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪੈੱਗ ਲਗਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਪੌਦਾ ਬੰਨ੍ਹੋ.
  6. ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ, ਉਹ ਜੜ 'ਤੇ ਕੁੱਲ ਵਾunੀ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਭੰਗ 4-5 ਸੈਮੀ ਛੱਡੋ) ਅਤੇ ਮਲਚ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਨਾਲ coverੱਕੋ - ਸਪ੍ਰਾਸ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਪਰਾਗ. ਦੱਖਣ ਵਿਚ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਉਥੇ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਬਿਨਾਂ ਪਨਾਹ ਦੇ ਸਰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਮੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਮਲਚ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਵੀ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦਾ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਕੋਰਓਪਸਿਸ ਬਾਗ ਵਿਚ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਧਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਹੈ, ਝਾੜੀ ਸੰਘਣੀ ਅਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਹਰ 4-5 ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਕ ਵਾਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਯਾਨੀ. ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੋ.

ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ, ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਸਿਹਤਮੰਦ ਮੁਕੁਲ ਵਾਲੀਆਂ ਕਈ ਵੰਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 15-30 ਸੈ.ਮੀ. (ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ) ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ.

ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ 4-5 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਾਰਸ਼ੁਮਾਰੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਬਾਲਗ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੀੜੇ

ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਕਸਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਪੌਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਾਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:

  • ਜੰਗਾਲ;
  • fusarium;
  • ਪੱਤਾ ਸਥਾਨ;
  • ਤੰਬਾਕੂ ਮੋਜ਼ੇਕ

ਇਸ ਲਈ, ਬਸੰਤ ਵਿਚ (ਅਪ੍ਰੈਲ ਜਾਂ ਮਈ ਵਿਚ), ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉੱਲੀਮਾਰ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ:

  • "ਤੱਤੂ";
  • "ਆਰਡਰਨ";
  • ਫਿਟੋਸਪੋਰਿਨ;
  • "ਲਾਭ";
  • "ਪੁਖਰਾਜ";
  • ਬਾਰਡੋ ਤਰਲ.

ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਐਫੀਡਜ਼ ਅਤੇ ਕੁਝ ਬੀਟਲ ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਜੀਵੀ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਪੌਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:

  • ਅਕਤਾਰਾ;
  • "ਸਪਾਰਕ";
  • "ਫੈਸਲਾ";
  • "ਕਨਫਿਡੋਰ";
  • "ਫੁਫਾਨਨ".

ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ - ਟਮਾਟਰ ਦੇ ਸਿਖਰਾਂ ਦਾ ocੱਕਣ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ, ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਧੂੜ, ਲਸਣ, ਪਿਆਜ਼ ਦੇ ਭੁੱਕੇ, ਮਿਰਚ ਮਿਰਚਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਕਵਾਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਣ.

ਧਿਆਨ ਦਿਓ! ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਲਾਉਣ ਤੋਂ 5-10 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਰਸ਼ ਦੇ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੇ ਬੂਟੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਚ ਕੋਰਓਪਸਿਸ

ਇਸਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਪੌਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਗੀਚੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਸੁਹਾਵਣਾ ਪਿਛੋਕੜ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨ ਲਈ.

ਫੋਟੋ ਇੱਕ ਬਗੀਚੇ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਬਾਰਹਾਲੀ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਕਈ ਦਿਲਚਸਪ ਵਿਕਲਪ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ:

  1. ਸੜਕ ਦੇ ਨਾਲ.
  2. ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੇ.
  3. ਸੜਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਬੋਰਡਿੰਗ.
  4. ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਵਿਚ (ਨੀਲੇ, ਲਿਲਾਕ ਸ਼ੇਡ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਹਤਰ).
  5. ਵਾੜ ਨੇੜੇ, ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ.

ਪੀਰੇਨੀਅਲ ਕੋਰਪੋਸਿਸ ਲਾਅਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਿਕਸਬਾਰਡਰਸ, ਮਲਟੀ-ਟਾਇਰਡ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ, ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਸਿੱਟਾ

ਕੋਰਪੇਸਿਸ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਹੈ. ਝਾੜੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਹਲਕੀ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਈਟ ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਵੈ-ਬੀਜਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਫਲ (ਖੁਸ਼ਕ ਬੋਲੀਆਂ) ਬਣਨ ਨਾ ਦੇਣ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: Introduction to Punjabi Wikipedia main page-1 ਪਜਬ ਵਕਪਡਆ ਦ ਮਖ ਸਫ ਦ ਜਣ ਪਛਣ-1 (ਅਕਤੂਬਰ 2021).